నత్తిగా మాట్లాడుట /వికీపీడియా నుండి

Stuttering
From Wikipedia, the free encyclopedia
  (Redirected from Stammer)
"Stutter" redirects here. For other uses, see Stutter (disambiguation).
"Stammer" redirects here. For other uses, see Stammer (disambiguation).
Stuttering
Classification and external resources
ICD-10 F98.5
ICD-9 307.0
OMIM 184450 609261
MedlinePlus 001427
MeSH D013342
Stuttering (/ˈstʌtərɪŋ/; alalia syllabaris), also known as stammering (/ˈstæmərɪŋ/; alalia literalis or anarthria literalis), is a speech disorder in which the flow of speech is disrupted by involuntary repetitions and prolongations of sounds, syllables, words or phrases as well as involuntary silent pauses or blocks in which the person who stutters is unable to produce sounds.[1] The term stuttering is most commonly associated with involuntary sound repetition, but it also encompasses the abnormal hesitation or pausing before speech, referred to by people who stutter as blocks, and the prolongation of certain sounds, usually vowels and semivowels. For many people who stutter, repetition is the primary problem. Blocks and prolongations are learned mechanisms to mask repetition, as the fear of repetitive speaking in public is often the main cause of psychological unease. The term "stuttering" covers a wide range of severity, encompassing barely perceptible impediments that are largely cosmetic to severe symptoms that effectively prevent oral communication.
The impact of stuttering on a person's functioning and emotional state can be severe. This may include fears of having to enunciate specific vowels or consonants, fears of being caught stuttering in social situations, self-imposed isolation, anxiety, stress, shame, or a feeling of "loss of control" during speech. Stuttering is sometimes popularly associated with anxiety but there is actually no such correlation (though as mentioned social anxiety may actually develop in individuals as a result of their stuttering).[citation needed] Stuttering is not an indicator of reduced intelligence.[2]
Stuttering is generally not a problem with the physical production of speech sounds or putting thoughts into words. Acute nervousness and stress do not cause stuttering but they can trigger stuttering in people who have the speech disorder, and living with a highly stigmatized disability can result in anxiety and high allostatic stress load (i.e., chronic nervousness and stress) that reduce the amount of acute stress necessary to trigger stuttering in any given person who stutters, exacerbating the problem in the manner of a positive feedback system; the name 'Stuttered Speech Syndrome' has been proposed for this condition.[3][4] Neither acute nor chronic stress, however, itself creates any predisposition to stuttering.
The disorder is also variable, which means that in certain situations, such as talking on the telephone, the stuttering might be more severe or less, depending on the anxiety level connected with that activity. Although the exact etiology or cause of stuttering is unknown, both genetics and neurophysiology are thought to contribute. There are many treatments and speech therapy techniques available that may help increase fluency in some people who stutter to the point where an untrained ear cannot identify a problem; however, there is essentially no cure for the disorder at present.[5]
Contents  [hide]
1 Classification
2 Characteristics
2.1 Primary behaviors
2.2 Variability
2.3 Feelings and attitudes
2.4 Fluency and disfluency
3 Sub-types
3.1 Developmental
3.2 Acquired stuttering
4 Causes of developmental stuttering
5 Neuroimaging of developmental stuttering in adults
6 Physiopathology of developmental stuttering
6.1 Overactivity and underactivity
6.2 Anatomical differences
6.3 Dopamine abnormalities
7 Treatment
7.1 Fluency shaping therapy
7.2 Stuttering modification therapy
7.3 Electronic fluency device
7.4 Anti-stuttering medications
7.5 Support groups and the self-help movement
7.6 Diaphragmatic breathing
8 Prognosis
9 Epidemiology
10 History
11 Popular culture
12 See also
13 Notes
14 References
15 Further reading
16 External links
Classification [edit]

Developmental stuttering is stuttering that originates when a child is learning to speak and develops as the child matures into adulthood. Other disorders with symptoms resembling stuttering include Asperger's syndrome, cluttering, Parkinson's speech, essential tremor, palilalia, spasmodic dysphonia, selective mutism, and social anxiety.
Characteristics [edit]

Primary behaviors [edit]
Primary stuttering behaviors are the overt, observable signs of speech fluency breakdown, including repeating sounds, syllables, words or phrases, silent blocks and prolongation of sounds. These differ from the normal disfluencies found in all speakers in that stuttering disfluencies may last longer, occur more frequently, and are produced with more effort and strain.[6] Stuttering disfluencies also vary in quality: normal disfluencies tend to be a repetition of words, phrases or parts of phrases, while stuttering is characterized by prolongations, blocks and part-word repetitions.[7]
Repetition occurs when a unit of speech, such as a sound, syllable, word, or phrase is repeated and are typical in children who are beginning to stutter. For example, "to-to-to-tomorrow".
Prolongations are the unnatural lengthening of continuant sounds, for example,"mmmmmmmmmilk". Prolongations are also common in children beginning to stutter.
Blocks are inappropriate cessation of sound and air, often associated with freezing of the movement of the tongue, lips and/or vocal folds. Blocks often develop later, and can be associated with muscle tension and effort.[8]
Variability [edit]
The severity of a stutter is often not constant even for people who severely stutter. People who stutter commonly report dramatically increased fluency when talking in unison with another speaker, copying another's speech, whispering, singing, and acting or when talking to pets, young children, or themselves.[9] Other situations, such as public speaking and speaking on the telephone are often greatly feared by people who stutter, and increased stuttering is reported.[10]
Feelings and attitudes [edit]
Stuttering may have a significant negative cognitive and affective impact on the person who stutters. Joseph Sheehan, a prominent researcher in the field, has described stuttering in terms of the well-known analogy to an iceberg, with the immediately visible and audible symptoms of stuttering above the waterline and a broader set of symptoms such as negative emotions hidden below the surface.[11] Feelings of embarrassment, shame, frustration, fear, anger, and guilt are frequent in people who stutter,[12] and may actually increase tension and effort, leading to increased stuttering.[13] With time, continued exposure to difficult speaking experiences may crystallize into a negative self-concept and self-image. A person who stutters may project his or her attitudes onto others, believing that they think he or she is nervous or stupid. Such negative feelings and attitudes may need to be a major focus of a treatment program.[13]
Many people who stutter report about a high emotional cost, including jobs or promotions not received, as well as relationships broken or not pursued.[14]
Fluency and disfluency [edit]
Linguistic tasks can invoke speech disfluency. People who stutter may "move along a continuum from fluency to dysfluency."[15] Tasks that trigger disfluency usually require a controlled-language processing, which involves linguistic planning. In stuttering, it is seen that many individuals have fluency when it comes to tasks that allow for automatic processing without substantial planning. For example, singing "Happy Birthday" or other relatively common, repeated linguistic discourses could be fluid in people who stutter. Tasks like this reduce semantic, syntactic, and prosodic planning, whereas spontaneous, "controlled" speech or reading aloud requires thoughts to transform into linguistic material and thereafter syntax and prosody. Some researchers hypothesize that controlled-language activated circuitry consistently does not function properly in people who stutter, whereas people who do not stutter only sometimes display disfluent speech and abnormal circuitry.[15]
Sub-types [edit]

Developmental [edit]
Stuttering is typically a developmental disorder beginning in early childhood and continuing into adulthood in at least 20% of affected children.[16][17] The mean onset of stuttering is 30 months.[18] Although there is variability, early stuttering behaviours usually consist of word or syllable repetitions, and secondary behaviours such as tension, avoidance or escape behaviours are absent.[19] Most young children are unaware of the interruptions in their speech.[19] With early people who stutter, disfluency may be episodic, and periods of stuttering are followed by periods of relative fluency.[20]
Though the rate of early recovery is very high,[16] with time a young person who stutters may transition from easy, relaxed repetition to more tense and effortful stuttering, including blocks and prolongations.[19] Some propose that parental reaction may affect the development of chronic stutter. Recommendations to slow down, take a breath, say it again, etc. may increase the child’s anxiety and fear, leading to more difficulties with speaking and, in the "cycle of stuttering" to ever yet more fear, anxiety and expectation of stuttering.[21] With time secondary stuttering including escape behaviours such as eye blinking, lip movements, etc. may be used, as well as fear and avoidance of sounds, words, people, or speaking situations. Eventually, many become fully aware of their disorder and begin to identify themselves as "stutterers". With this may come deeper frustration, embarrassment and shame.[22] Other, rarer, patterns of stuttering development have been described, including sudden onset with the child being unable to speak, despite attempts to do so.[23] The child usually is unable to utter the first sound of a sentence, and shows high levels of awareness and frustration. Another variety also begins suddenly with frequent word and phrase repetition, and does not develop secondary stuttering behaviours.[23] Another way stuttering comes about is through child development. Many toddlers and preschool age children stutter as they are learning to talk, and although many parents worry about it, most of these children will outgrow the stuttering and will have normal speech as they get older. Since most of these children do not stutter as adults, this normal stage of speech development is usually referred to as pseudo-stuttering or as a normal dysfluency. As children learn to talk, they may repeat certain sounds, stumble on or mispronounce words, hesitate between words, substitute sounds for each other, and be unable to express some sounds. Children with a normal dysfluency usually have brief repetitions of certain sounds, syllables or short words; however, the stuttering usually comes and goes and is most noticeable when a child is excited, stressed or overly tired. Stuttering is also believed to be caused by neurophysiocology. Neurogenic stuttering is a type of fluency disorder in which a person has difficulty in producing speech in a normal, smooth fashion. Individuals with fluency disorders may have speech that sounds fragmented or halting, with frequent interruptions and difficulty producing words without effort or struggle. Neurogenic stuttering typically appears following some sort of injury or disease to the central nervous system. Injuries to the brain and spinal cord, including cortex, subcortex, cerebellar, and even the neural pathway regions.[citation needed]
Acquired stuttering [edit]
In rare cases, stuttering may be acquired in adulthood as the result of a neurological event such as a head injury, tumour, stroke, or drug use. The stuttering has different characteristics from its developmental equivalent: it tends to be limited to part-word or sound repetitions, and is associated with a relative lack of anxiety and secondary stuttering behaviors. Techniques such as altered auditory feedback (see below), which may promote fluency in people who stutter with the developmental condition, are not effective with the acquired type.[16][17][24]
Psychogenic stuttering may also arise after a traumatic experience such as a grief, the breakup of a relationship or as the psychological reaction to physical trauma. Its symptoms tend to be homogeneous: the stuttering is of sudden onset and associated with a significant event, it is constant and uninfluenced by different speaking situations, and there is little awareness or concern shown by the speaker.[25]
Causes of developmental stuttering [edit]

No single, exclusive cause of developmental stuttering is known. A variety of hypotheses and theories suggests multiple factors contributing to stuttering.[16] Among these is the strong evidence that stuttering has a genetic basis.[26] Children who have first-degree relatives who stutter are three times as likely to develop a stutter.[27] However, twin and adoption studies suggest that genetic factors interact with environmental factors for stuttering to occur,[28] and many people who stutter have no family history of the disorder.[29] There is evidence that stuttering is more common in children who also have concomitant speech, language, learning or motor difficulties.[30] Robert West, a pioneer of genetic studies in stuttering, has suggested that the presence of stuttering is connected to the fact that articulated speech is the last major acquisition in human evolution.[31] Another view is that a stutter is a complex tic.[32]
In a 2010 article, three genes were found to correlate with stuttering: GNPTAB, GNPTG, and NAGPA. Researchers estimated that alterations in these three genes were present in 9% of people who stutter who have a family history of stuttering.[33]
For some people who stutter, congenital factors may play a role. These may include physical trauma at or around birth, as well as cerebral palsy and mental retardation. For other people who stutter, there could be added impact due to stressful situations such as the birth of a sibling, moving, or a sudden growth in linguistic ability.[26][28]
There is clear empirical evidence for structural and functional differences in the brains of people who stutter. Research is complicated somewhat by the possibility that such differences could be the consequences of stuttering rather than a cause, but recent research on older children confirm structural differences thereby giving strength to the argument that at least some of the differences are not a consequence of stuttering.[34][35]
Auditory processing deficits have also been proposed as a cause of stuttering. Stuttering is less prevalent in deaf and hard-of-hearing individuals,[36] and stuttering may be improved when auditory feedback is altered, such as masking, delayed auditory feedback (DAF), or frequency altered feedback.[16][37] There is some evidence that the functional organization of the auditory cortex may be different in people who stutter.[16]
There is evidence of differences in linguistic processing between people who stutter and people who do not stutter.[38] Brain scans of adult people who stutter have found increased activation of the right hemisphere, which is associated with emotions, than in the left hemisphere, which is associated with speech. In addition reduced activation in the left auditory cortex has been observed.[16][28]
The capacities and demands model has been proposed to account for the heterogeneity of the disorder. In this approach, speech performance varies depending on the capacity that the individual has for producing fluent speech, and the demands placed upon the person by the speaking situation. Capacity for fluent speech, which may be affected by a predisposition to the disorder, auditory processing or motor speech deficits, and cognitive or affective issues. Demands may be increased by internal factors such as lack of confidence or self esteem or inadequate language skills or external factors such as peer pressure, time pressure, stressful speaking situations, insistence on perfect speech, and the like. In stuttering, the severity of the disorder is seen as likely to increase when demands placed on the person's speech and language system exceed their capacity to deal with these pressures.[39]

Neuroimaging of developmental stuttering in adults [edit]

Several neuroimaging studies have emerged in order to identify areas associated with stuttering. Brain imaging studies have primarily been focused on adults. In general, during stuttering, cerebral activities change dramatically in comparison to silent rest or fluent speech between people who stutter and people who do not stutter.
Studies utilizing positron emission tomography (PET) have found during tasks that invoke disfluent speech, people who stutter show hypoactivity in cortical areas associated with language processing, such as Broca's area, but hyperactivity in areas associated with motor function.[15] One such study that evaluated the stutter period found that there was over activation in the cerebrum and cerebellum, and relative deactivation of the left hemisphere auditory areas and frontal temporal regions.[40]
In non-stuttering, normal speech, PET scans show that both hemispheres are active but that the left hemisphere may be more active. By contrast, people who stutter yield more activity on the right hemisphere, suggesting that it might be interfering with left-hemisphere speech production. Another comparison of scans anterior forebrain regions are disproportionately active in stuttering subjects, while post-rolandic regions are relatively inactive.[41]
Functional magnetic resonance imaging (fMRI) has found abnormal activation in the right frontal operculum (RFO), which is an area associated with time-estimation tasks, occasionally incorporated in complex speech.[15]
Researchers have explored temporal cortical activations by utilizing magnetoencephalography (MEG). In single-word-recognition tasks, people who do not stutter showed cortical activation first in occipital areas, then in left inferior-frontal regions such as Broca’s area, and finally, in motor and premotor cortices. The people who stutter also first had cortical activation in the occipital areas, but, interestingly, the left inferior-frontal regions were activated only after the motor and premotor cortices were activated.[15][40]
It is important to note that the neurological abnormalities found in adults does not conclude if childhood stuttering caused these abnormalities or if the abnormalities cause stuttering.[34] Future research should address a longitudinal case study to track the development of brain structure in relation to stuttering.
Physiopathology of developmental stuttering [edit]

Much evidence from neuroimaging techniques has supported the theory that the right-hemisphere of people who stutter interferes with left-hemisphere speech production. Additionally, people who stutter seem to activate motor programs before the articulatory or linguistic processing is initiated.
Overactivity and underactivity [edit]
During speech production, people who stutter show overactivity in the anterior insula, cerebellum and bilateral midbrain. They show underactivity in the ventral premotor, Rolandic opercular and sensorimotor cortex bilaterally and Heschl’s gyrus in the left hemisphere.[42] Additionally, speech production in people who stutter yields underactivity in cortical motor and premotor areas.[34]
Anatomical differences [edit]
Though neuroimaging studies have not yet found specific cortical correlates, there is much evidence that there are differences in the brain physiology of adults who stutter in comparison to those who do not.
Asymmetry has been found between the left and right planum temporale in comparing people who stutter and people who do not stutter.[40] These studies have also found that there are anatomical differences in the Rolandic operculum and arcuate fasciculus.[citation needed]
Dopamine abnormalities [edit]
Recent studies have found that adults who stutter have elevated levels of the neurotransmitter dopamine, and have thus found dopamine antagonists that reduce stuttering (see anti-stuttering medication below).[40] Overactivity of the midbrain has been found at the level of the substantia nigra extended to the red nucleus and subthalamic nucleus, which all contribute to the production of dopamine.[34]
Treatment [edit]

Main article: Stuttering therapy
Fluency shaping therapy [edit]
Fluency shaping therapy, also known as "speak more fluently", "prolonged speech", or "connected speech", trains people who stutter to speak fluently by controlling their breathing, phonation, and articulation (lips, jaw, and tongue). It is based on operant conditioning techniques.[43]
People who stutter are trained to reduce their speaking rate by stretching vowels and consonants, and using other fluency techniques such as continuous airflow and soft speech contacts. The result is very slow, monotonic, but fluent speech, used only in the speech clinic. After the person who stutters masters these fluency skills, the speaking rate and intonation are increased gradually. This more normal-sounding, fluent speech is then transferred to daily life outside the speech clinic, though lack of speech naturalness at the end of treatment remains a frequent criticism. Fluency shaping approaches are often taught in intensive group therapy programs, which may take two to three weeks to complete, but more recently the Camperdown program, using a much shorter schedule, has been shown to be effective.[44]
Stuttering modification therapy [edit]
The goal of stuttering modification therapy is not to eliminate stuttering but to modify it so that stuttering is easier and less effortful.[45] The rationale is that since fear and anxiety causes increased stuttering, using easier stuttering and with less fear and avoidance, stuttering will decrease. The most widely known approach was published by Charles Van Riper in 1973 and is also known as block modification therapy.[46] However, depending on the patient, speech therapy may be ineffective.[47]
Electronic fluency device [edit]
Main article: Electronic fluency device
Altered auditory feedback, so that people who stutter hear their voice differently, has been used for over 50 years in the treatment of stuttering.[48] Altered auditory feedback effect can be produced by speaking in chorus with another person, by blocking out the person who stutter's voice while talking (masking), by delaying the person who stutter's voice slightly (delayed auditory feedback) and/or by altering the frequency of the feedback (frequency altered feedback). Studies of these techniques have had mixed results, with some people who stutter showing substantial reductions in stuttering, while others improved only slightly or not at all.[48] In a 2006 review of the efficacy of stuttering treatments, none of the studies on altered auditory feedback met the criteria for experimental quality, such as the presence of control groups.[49]
Anti-stuttering medications [edit]
The effectiveness of pharmacological agents, such as benzodiazepines, anticonvulsants, antidepressants, antipsychotic and antihypertensive medications, and dopamine antagonists in the treatment of stuttering has been evaluated in studies involving both adults and children.[50] A comprehensive review of pharmacological treatments of stuttering in 2006 concluded that few of the drug trials were methodologically sound.[50] Of those that were, only one, not unflawed study,[51] showed a reduction in the frequency of stuttering to less than 5% of words spoken. In addition, potentially serious side effects of pharmacological treatments were noted,[50] such as weight gain and the potential for blood pressure increases. There is one new drug studied especially for stuttering named pagoclone, which was found to be well-tolerated "with only minor side-effects of headache and fatigue reported in a minority of those treated".[52]
Support groups and the self-help movement [edit]
With existing behavioral, prosthetic, and pharmaceutical treatments providing limited relief from the overt symptoms of stuttering, support groups and the self-help movement continue to gain popularity and support by professionals and people who stutter. One of the basic tenets behind the self-help movement is that since a cure does not exist, quality of life can be improved by not thinking about the stammer for prolonged periods. Psychoanalysis has claimed success in the treatment of stuttering.[53] Hypnotherapy has also been explored as a management alternative.[54][55][56] Support groups further focus on the fact that stuttering is not a physical impediment but a psychological one.[57]
Diaphragmatic breathing [edit]
Several treatment initiatives advocate diaphragmatic breathing (or costal breathing) as a means by which stuttering can be controlled. Performing vocal artists[clarification needed], who have strengthened their diaphragm, tend to stutter when speaking but not when singing because singing involves voluntary diaphragm usage while speaking involves involuntary diaphragm usage primarily.[58][59]
Prognosis [edit]

Among preschoolers, the prognosis for recovery is good. Based on research, about 65% of preschoolers who stutter recover spontaneously in the first two years of stuttering,[18][60] and about 74% recover by their early teens.[61] In particular, girls seem to recover well.[61][62] For others, early intervention is effective in helping the child achieve normal fluency.[63]
Once stuttering has become established, and the child has developed secondary behaviors, the prognosis is more guarded,[63] and only 18% of children who stutter after five years recover spontaneously.[64] However, with treatment young children may be left with little evidence of stuttering.[63]
With adult people who stutter, there is no known cure,[61] though they may make partial recovery or even complete recovery with intervention. People who stutter often learn to stutter less severely and be less affected emotionally, though others may make no progress with therapy.[63]
Epidemiology [edit]

The lifetime prevalence, or the proportion of individuals expected to stutter at one time in their lives, is about 5%,[65] and overall males are affected two to five times more often than females.[17][66][67] Most stuttering begins in early childhood, and studies suggest that 2.5% of children under the age of 5 stutter.[68][69] The sex ratio appears to widen as children grow: among preschoolers, boys who stutter outnumber girls who stutter about two to one, or less.[67][69] but widens to three to one at first grade and five to one at fifth grade,[70] due to higher recovery rates in girls.[61] Due to high (approximately 65–75%) rates of early recovery,[66][71] the overall prevalence of stuttering is generally considered to be approximately 1%.[17][72]
Cross-cultural studies of the stuttering prevalence were very active in early and middle of the 20th century, particularly under the influence of the works of Wendell Johnson, who claimed that the onset of stuttering was connected to the cultural expectations and the pressure put on young children by anxious parents. Johnson claimed there were cultures where stuttering, and even the word "stutterer", were absent (for example, among some tribes of American Indians). Later studies found that this claim was not supported by the facts, so the influence of cultural factors in stuttering research declined. It is generally accepted by contemporary scholars that stuttering is present in every culture and in every race, although the attitude towards the actual prevalence differs. Some believe stuttering occurs in all cultures and races[26] at similar rates,[17] about 1% of general population (and is about 5% among young children) all around the world. A US-based study indicated that there were no racial or ethnic differences in the incidence of stuttering in preschool children.[68][69] At the same time, there are cross-cultural studies indicating that the difference between cultures may exist. For example, summarizing prevalence studies, E. Cooper and C. Cooper conclude: "On the basis of the data currently available, it appears the prevalence of fluency disorders varies among the cultures of the world, with some indications that the prevalence of fluency disorders labeled as stuttering is higher among black populations than white or Asian populations" (Cooper & Cooper, 1993:197).
Different regions of the world are researched very unevenly. The largest number of studies had been conducted in European countries and in North America, where the experts agree on the mean estimate to be about 1% of the general population (Bloodtein, 1995. A Handbook on Stuttering). African populations, particularly from West Africa, might have the highest stuttering prevalence in the world—reaching in some populations 5%, 6% and even over 9%.[73] Many regions of the world are not researched sufficiently, and for some major regions there are no prevalence studies at all (for example, in China). Some claim the reason for this might be a lower incidence in general population in China.[74]


Lewis Carroll, the well-known author of Alice's Adventures in Wonderland, was afflicted with a stammer, as were his siblings.
History [edit]

Because of the unusual-sounding speech that is produced and the behaviors and attitudes that accompany a stutter, it has long been a subject of scientific interest and speculation as well as discrimination and ridicule. People who stutter can be traced back centuries to the likes of Demosthenes, who tried to control his disfluency by speaking with pebbles in his mouth.[75] The Talmud interprets Bible passages to indicate Moses was also a person who stuttered, and that placing a burning coal in his mouth had caused him to be "slow and hesitant of speech" (Exodus 4, v.10)[75]
Galen's humoral theories were influential in Europe in the Middle Ages for centuries afterward. In this theory, stuttering was attributed to imbalances of the four bodily humors—yellow bile, blood, black bile, and phlegm. Hieronymus Mercurialis, writing in the sixteenth century, proposed methods to redress the imbalance including changes in diet, reduced lovemaking (in men only), and purging. Believing that fear aggravated stuttering, he suggested techniques to overcome this. Humoral manipulation continued to be a dominant treatment for stuttering until the eighteenth century.[76] Partly due to a perceived lack of intelligence because of his stutter, the man who became the Roman Emperor Claudius was initially shunned from the public eye and excluded from public office.[75]
In and around eighteenth and nineteenth century Europe, surgical interventions for stuttering were recommended, including cutting the tongue with scissors, removing a triangular wedge from the posterior tongue, and cutting nerves, or neck and lip muscles. Others recommended shortening the uvula or removing the tonsils. All were abandoned due to the high danger of bleeding to death and their failure to stop stuttering. Less drastically, Jean Marc Gaspard Itard placed a small forked golden plate under the tongue in order to support "weak" muscles.[75]


Notker Balbulus, from a medieval manuscript.
Italian pathologist Giovanni Morgagni attributed stuttering to deviations in the hyoid bone, a conclusion he came to via autopsy.[76] Blessed Notker of St. Gall (ca. 840–912), called Balbulus ("The Stutterer") and described by his biographer as being "delicate of body but not of mind, stuttering of tongue but not of intellect, pushing boldly forward in things Divine," was invoked against stammering.
Famous Englishmen who stammered were King George VI and Prime Minister Winston Churchill, who led the UK through World War II.
George VI went through years of speech therapy, most successfully under Australian speech therapist Lionel Logue, for his stammer. This is dealt with in the Academy Award-winning film The King's Speech (2010) in which Colin Firth plays George VI. The film is based on an original screenplay by David Seidler who also used to stutter as a child until age 16.[77]
Churchill claimed, perhaps not directly discussing himself, that "[s]ometimes a slight and not unpleasing stammer or impediment has been of some assistance in securing the attention of the audience..."[78] However, those who knew Churchill and commented on his stutter believed that it was or had been a significant problem for him. His secretary Phyllis Moir commented that "Winston Churchill was born and grew up with a stutter" in her 1941 book I was Winston Churchill's Private Secretary. She also noted that about one incident 'It’s s s simply s s splendid" he stuttered, as he always did when excited.’ Louis J. Alber, who helped to arrange a lecture tour of the United States wrote in Volume 55 of The American Mercury (1942) that "Churchill struggled to express his feelings but his stutter caught him in the throat and his face turned purple" and that "born with a stutter and a lisp, both caused in large measure by a defect in his palate, Churchill was at first seriously hampered in his public speaking. It is characteristic of the man’s perseverance that, despite his staggering handicap, he made himself one of the greatest orators of our time."
For centuries "cures" such as consistently drinking water from a snail shell for the rest of one's life, "hitting a stutterer in the face when the weather is cloudy", strengthening the tongue as a muscle, and various herbal remedies were used.[79] Similarly, in the past people have subscribed to theories about the causes of stuttering which today are considered odd. Proposed causes of stuttering have included tickling an infant too much, eating improperly during breastfeeding, allowing an infant to look in the mirror, cutting a child's hair before the child spoke his or her first words, having too small a tongue, or the "work of the devil."[79]
Popular culture [edit]

Main article: Stuttering in popular culture
Jazz and Eurodance musician Scatman John wrote the song "Scatman (Ski Ba Bop Ba Dop Bop)" to help children who stutter overcome adversity. Born John Paul Larkin, Scatman spoke with a stutter himself and won the American Speech-Language-Hearing Association's Annie Glenn Award for outstanding service to the stuttering community.[80]
Fiction character Albert Arkwright from British sitcom Open All Hours, stammered and much of the series' humour revolved around this. Recurring character Reginald Barclay from the Star Trek television franchise and the Emperor Claudius from the I, Claudius series by Robert Graves and acted by Derek Jacobi are portrayed as suffering from and overcoming their stuttering.
Cartoon character Porky Pig has a notable stutter. This arose because his original voice artist, Joe Dougherty, had an authentic stammer. However, Dougherty's stutter caused recording sessions to take longer than otherwise necessary, and so Warner Bros. replaced him with Mel Blanc, who provided Porky's voice for the rest of his life. Porky's stutter is probably most pronounced when he says "Th-th-th-that's all, folks!" Also a person who stutters is the cartoon character Keswick from T.U.F.F. Puppy.
See also [edit]

American Institute for Stuttering
Basal ganglia
British Stammering Association
Dyslexia
European League of Stuttering Associations
Israel Stuttering Association
List of stutterers
Malcolm Fraser (philanthropist)
Michael Palin Centre for Stammering Children
National Stuttering Association, United States
Speech processing
Stuttering Foundation of America
The Indian Stammering Association
The King's Speech
Monster Study
Notes [edit]

^ World Health Organization ICD-10 F95.8 - Stuttering.
^ Myths about stuttering, on Stuttering Foundation's website.
^ http://www.stutteredspeechsyndrome.com
^ Irwin, M (2006). In Au-Yeung, J; Leahy, MM. Terminology – How Should Stuttering be Defined? and Why? Research, Treatment, and Self-Help in Fluency Disorders: New Horizons. The International Fluency Association. pp. 41–45. ISBN 978-0-9555700-1-8.
^ Ashurst, JV; Wasson, MN (October 2011). "Developmental and persistent developmental stuttering: an overview for primary care physicians.". The Journal of the American Osteopathic Association 111 (10): 576–580. PMID 22065298.
^ Ward 2006, pp. 5–6
^ Kalinowski 2006, pp. 31–37
^ Guitar 2005, pp. 14–15
^ Ward 2006, pp. 13–14
^ Ward 2006, p. 14
^ Kalinowski 2006, p. 17
^ Ward 2006, p. 179
^ a b Guitar 2005, pp. 16–7
^ Pollack, Andrew. "To Fight Stuttering, Doctors Look at the Brain", New York Times, September 12, 2006.
^ a b c d e Sandak, R. "Stuttering: a view from neuroimaging". Lancet. 2000.
^ a b c d e f g Gordon, N. (2002). "Stuttering: incidence and causes". Developmental medicine and child neurology 44 (4): 278–81. doi:10.1017/S0012162201002067. PMID 11995897.
^ a b c d e Craig, A.; Tran, Y. (2005). "The epidemiology of stuttering: The need for reliable estimates of prevalence and anxiety levels over the lifespan". Advances in Speech–Language Pathology 7 (1): 41–46. doi:10.1080/14417040500055060.
^ a b Yairi, E.; Ambrose, N. (1992). "Onset of stuttering in preschool children: selected factors". Journal of speech and hearing research 35 (4): 782–8. PMID 1405533.
^ a b c Ward 2006, p. 13
^ Ward 2006, pp. 114–5
^ Ward 2006, pp. 13, 115
^ Ward 2006, pp. 115–116
^ a b Ward 2006, pp. 117–119
^ Ward 2006, pp. 4, 332–335
^ Ward 2006, pp. 4, 332, 335–337
^ a b c Guitar 2005, pp. 5–6
^ Ward 2006, p. 11
^ a b c Guitar 2005, p. 66
^ Guitar 2005, p. 39
^ Ward 2006, p. 12
^ West, R.; Nelson. S, Berry, M. (1939). "The heredity of stuttering". Quarterly Journal of Speech 25 (25): 23–30. doi:10.1080/00335633909380434.
^ Sixth Oxford Dysfluency Conference
^ "Genetic Mutations Linked to Stuttering". Children.webmd.com. 2010-02-10. Retrieved 2012-08-13.
^ a b c d Kate, Watkins; Smith, SM; Davis, S; Howell, P (2007). "Structural and functional abnormalities of the motor system in developmental stuttering". Brain 131 (Pt 1): 50–9. doi:10.1093/brain/awm241. PMC 2492392. PMID 17928317.
^ Soo-Eun, Chang (2007). "Brain anatomy differences in childhood stuttering". NeuroImage.
^ Ward 2006, pp. 46–7
^ Ward 2006, p. 58
^ Ward 2006, p. 43
^ Ward 2006, pp. 16–21
^ a b c d Bloodstein, Oliver. "Handbook on Stuttering". p.142. 2007.
^ Braun. "Altered patterns of cerebral activity during speech and language production in developmental stuttering. An H2(15)O positron emission tomography study.".
^ Watkins, Katie. "Structural and functional abnormalities of the motor system in developmental stuttering.".
^ Ward 2006, p. 257
^ Ward 2006, pp. 257–67
^ Ward 2006, p. 253
^ Ward 2006, p. 245
^ Stuttering, Stammering
^ a b Bothe, A. K.; Finn, P.; Bramlett, R. E. (2007). "Pseudoscience and the SpeechEasy: Reply to Kalinowski, Saltuklaroglu, Stuart, and Guntupalli (2007)". American Journal of Speech-Language Pathology 16: 77–83. doi:10.1044/1058-0360(2007/010). PMID 17329678.
^ Bothe, AK; Davidow, JH; Bramlett, RE; Ingham, RJ (2006). "Stuttering Treatment Research 1970-2005: I. Systematic Review Incorporating Trial Quality Assessment of Behavioral, Cognitive, and Related Approaches". American Journal of Speech-Language Pathology 15 (4): 321–341. doi:10.1044/1058-0360(2006/031). PMID 17102144.
^ a b c Bothe, A. K.; Davidow, J. H.; Bramlett, R. E.; Franic, D. M.; Ingham, R. J. (2006). "Stuttering Treatment Research 1970-2005: II. Systematic Review Incorporating Trial Quality Assessment of Pharmacological Approaches". American Journal of Speech-Language Pathology 15 (4): 342–352. doi:10.1044/1058-0360(2006/032). PMID 17102145.
^ Maguire, G. A.; Riley, G. D.; Franklin, D. L.; Gottschalk, L. A. (2000). "Risperidone for the treatment of stuttering". Journal of Clinical Psychopharmacology 20 (4): 479–82. doi:10.1097/00004714-200008000-00013. PMID 10917410.
^ New drugs for stuttering may be on the horizon (Stuttering Foundation's summer 2007 newsletter. Maguire, Gerald A., University of California, Irvine School of Medicine).
^ Messer, Stanley B. (June 1983). "Integrating psychoanalytic and behaviour therapy: Limitations, possibilities and trade-offs". British Journal of Clinical Psychology 22 (2): 131–132.
^ McCord, Hallack (1955). "Hypnotherapy and stuttering". Journal of Clinical and Experimental Hypnosis 3 (4): 210–214.
^ Oakley, D.; Moss, G. (Spring 1996). "Stuttering modification using hypnosis: A case study". Speaking Out. British Stammering Association.
^ Moore, Wilbur E. (June 1946). "Hypnosis in a system of therapy for stutterers". Journal of Speech and Hearing Disorders 11: 117–122.
^ Fisher, Martin N. (Winter 1970). "Stuttering: A psychoanalytic view". Journal of Contemporary Psychotherapy 2 (2). pp. 124–127. Retrieved 13 August 2012.
^ [1] British Stammering Association page on costal breathing.
^ [2] American Institute for Stuttering
^ Yairi, E. (1993). "Epidemiologic and other considerations in treatment efficacy research with preschool-age children who stutter". Journal of Fluency Disorders 18 (2–3): 197–220. doi:10.1016/0094-730X(93)90007-Q.
^ a b c d Ward 2006, p. 16
^ Yairi, E (Fall 2005). "On the Gender Factor in Stuttering". Stuttering Foundation of America newsletter: 5.
^ a b c d Guitar 2005, p. 7
^ Andrews, G; Craig, A.; Feyer, A. M.; Hoddinott, S.; Howie, P.; Neilson, M. (1983). "Stuttering: a review of research findings and theories circa 1982". The Journal of speech and hearing disorders 48 (3): 226–46. PMID 6353066.
^ Mansson, H. (2000). "Childhood stuttering: Incidence and development". Journal of Fluency Disorders 25 (1): 47–57. doi:10.1016/S0094-730X(99)00023-6.
^ a b Yairi, E; Ambrose, N; Cox, N (1996). "Genetics of stuttering: a critical review". Journal of Speech Language Hearing Research 39: 771–784.
^ a b Kloth, S; Janssen, P; Kraaimaat, F; Brutten, G (1995). "Speech-motor and linguistic skills of young people who stutter prior to onset". Journal of Fluency Disorders 20 (20): 157–70. doi:10.1016/0094-730X(94)00022-L.
^ a b Proctor, A.; Duff, M.; Yairi, E. (2002). "Early childhood stuttering: African Americans and European Americans". ASHA Leader 4 (15): 102.
^ a b c Yairi, E.; Ambrose, N. (2005). "Early childhood stuttering". Pro-Ed (Austin, Texas).
^ Guitar 2005, p. 22
^ Yairi, E.; Ambrose, N. G. (1999). "Early childhood stuttering I: persistency and recovery rates". Journal of Speech, Language, and Hearing Research 42 (5): 1097–112. PMID 10515508.
^ Craig, A.; Hancock, K.; Tran, Y.; Craig, M.; Peters, K. (2002). "Epidemiology of stuttering in the community across the entire life span". Journal of Speech, Language, and Hearing Research 45 (6): 1097–105. doi:10.1044/1092-4388(2002/088). PMID 12546480.
^ Nwokah, E (1988). "The imbalance of stuttering behavior in bilingual speakers". Journal of Fluency Disorders 13 (5): 357–373. doi:10.1016/0094-730X(88)90004-6.
^ Sheree Reese, Joseph Jordania (2001). "Stuttering in the Chinese population in some Southeast Asian countries: A preliminary investigation on attitude and incidence". "Stuttering Awareness Day"; Minnesota State University, Mankato,.
^ a b c d Brosch, S; Pirsig, W. (2001). "Stuttering in history and culture". Int. J. Pediatr. Otorhinolaryngol. 59 (2): 81–7. doi:10.1016/S0165-5876(01)00474-8. PMID 11378182.
^ a b Rieber, RW; Wollock, J (1977). "The historical roots of the theory and therapy of stuttering". Journal of communication disorders 10 (1–2): 3–24. doi:10.1016/0021-9924(77)90009-0. PMID 325028.
^ David Seidler (20 December 2010). "How the 'naughty word' cured the King's stutter (and mine)". Daily Mail.
^ "Churchill: A Study in Oratory". The Churchill Centre. Retrieved 2005-04-05.
^ a b Kuster, Judith Maginnis (2005-04-01). "Folk Myths About Stuttering". Minnesota State University. Retrieved 2005-04-03.
^ Awards and Recognition. Retrieved 2009-12-10.
References [edit]

Guitar, Barry (2005). Stuttering: An Integrated Approach to Its Nature and Treatment. San Diego: Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 0-7817-3920-9.
Kalinowski, JS; Saltuklaroglu, T (2006). Stuttering. San Diego: Plural Publishing. ISBN 978-1-59756-011-5.
Ward, David (2006). Stuttering and Cluttering: Frameworks for understanding treatment. Hove and New York City: Psychology Press. ISBN 978-1-84169-334-7.
Further reading [edit]

Alm, Per A (2004). "Stuttering and the basal ganglia circuits: a critical review of possible relations" (PDF). Journal of communication disorders 37 (4): 325–69. doi:10.1016/j.jcomdis.2004.03.001. PMID 15159193.
Alm, Per A. (2005). On the Causal Mechanisms of Stuttering. Doctoral dissertation, Dept. of Clinical Neuroscience, Lund University, Sweden.
Compton DG (1993). Stammering : its nature, history, causes and cures. Hodder & Stoughton. ISBN 0-340-56274-9.
Conture, Edward G (1990). Stuttering. Prentice Hall. ISBN 0-13-853631-7.
Fraser, Jane (2005). If Your Child Stutters: A Guide for Parents. Stuttering Foundation of America. ISBN 0-933388-44-6.
Mondlin, M., How My Stuttering Ended [Case Study, Judith M. Kuster, Minnesota State University, Mankato] http://www.mnsu.edu/comdis/kuster/casestudy/path/mondlin.html
Rockey, D., Speech Disorder in Nineteenth Century Britain: The History of Stuttering, Croom Helm, (London), 1980. ISBN 0-85664-809-4
Goldmark, Daniel. "Stuttering in American Popular Song, 1890-1930." In Lerner, Neil (2006). Sounding Off: Theorizing Disability in Music. New York, London: Routledge. pp. 91–105. ISBN 0-415-97906-4.
External links [edit]

Listen to this article (3 parts) · (info)
Part 1 • Part 2 • Part 3

This audio file was created from a revision of the "Stuttering" article dated 2006-01-16, and does not reflect subsequent edits to the article. (Audio help)
More spoken articles

Look up stammering or stuttering in Wiktionary, the free dictionary.
Stuttering at the Open Directory Project
Stuttering at the Open Directory Project (Organizations)
http://www.asha.org/public/speech/disorders/stuttering.htm
http://www.nidcd.nih.gov/health/voice/pages/stutter.aspx
http://www.stammering.org/adther.html


స్టట్టర్లో విపులీకరించినవి చేయుట
వికీపీడియా నుండి
  (తొస్సపోవు నుండి దారిమళ్ళించబడింది)
"నత్తిగా పలుకు" ఇక్కడికి తిరిగి పంపిస్తుంది. ఇతర వాడుకల కొరకు, (అయోమయ నివృత్తి) నత్తిగా పలుకు చూడండి.
"తొస్సపోవు" ఇక్కడికి తిరిగి పంపిస్తుంది. ఇతర వాడుకల కొరకు, తొస్సపోవు (అయోమయ నివృత్తి) చూడండి.
స్టట్టర్లో విపులీకరించినవి చేయుట
వర్గీకరణ మరియు బాహ్య వనరులు
ICD-10 F98.5
ICD-9 307.0
ఓఎంఐఎం 184450 609261
మెడ్ లైన్ ప్లస్ 001427
MeSH D013342
(/ Stʌtərɪŋ /; alalia syllabaris) నత్తిగా మాట్లాడటం కూడా నత్తిగా మాట్లాడుట అని పిలుస్తారు, (/ stæmərɪŋ /; alalia literalis లేదా మాటపడిపోవుట literalis), ప్రసంగం ప్రవాహాన్ని శబ్దాలు, అక్షరాలు, పదాలు లేదా అసంకల్పిత పునరావృత్తులు మరియు prolongations బాధపడ్డాడు ఇది ఒక ప్రసంగం రుగ్మత పదబంధాలు అలాగే అసంకల్పిత నిశ్శబ్ద అంతరాయాల లేదా stutters వ్యక్తి ధ్వనులు ఉత్పత్తి చేసేందుకు చేయలేకపోతుంది బ్లాక్స్. [1] ఈ పదం నత్తిగా మాట్లాడటం సాధారణంగా అసంకల్పిత ధ్వని పునరావృతం సంబంధం, కానీ అది కూడా అసాధారణ సందేహము లేదా ప్రసంగం ముందు pausing సూచించేందుకు ఉపయోగిస్తారు, సూచిస్తారు వ్యక్తులను బ్లాక్స్ వంటి నత్తిగా పలుకు, మరియు కొన్ని శబ్దాలు, సాధారణంగా అచ్చులు మరియు semivowels విలంబం ద్వారా. ఎవరు నత్తిగా పలుకు చాలా మంది ప్రజల కోసం, పునరావృతం ప్రాధమిక సమస్య. ప్రజా లో పునరావృత మాట్లాడే భయం తరచుగా మానసిక అసంతృప్తి చెంది ప్రధాన కారణం గా బ్లాక్స్ మరియు prolongations, ముసుగు పునరావృతం పద్ధతులు అభ్యసిస్తారు. పదం "నత్తిగా మాట్లాడటం" సమర్థవంతంగా నోటి కమ్యూనికేషన్ నిరోధిస్తాయి తీవ్రమైన లక్షణాలు ఎక్కువగా సౌందర్య అని కేవలం వీలైన ఇబ్బందులు ఆవరించి తీవ్రత విస్తృత వర్తిస్తుంది.
ఒక వ్యక్తి యొక్క పనితీరును మరియు భావోద్వేగ రాష్ట్ర న రొద ప్రభావాన్ని తీవ్రంగా ఉంటాయి. ఈ నిర్దిష్ట అచ్చులు లేదా హల్లులు, సామాజిక పరిస్థితులు, స్వీయ విధించిన ఒంటరిగా, ఆందోళన, ఒత్తిడి, సిగ్గు, లేదా ప్రసంగిస్తున్న సమయంలో "నియంత్రణ కోల్పోవటం" యొక్క ఒక భావన లో నత్తిగా మాట్లాడటం పట్టుకున్నట్లు ఆందోళనతో enunciate అవసరం ఆందోళనతో కలిగి ఉండవచ్చు. నత్తిగా మాట్లాడటం కొన్నిసార్లు ప్రముఖంగా ఆందోళన సంబంధం కానీ అలాంటి సహసంబంధం (చెప్పబడ్డాడు సాంఘిక ఆందోళన అయితే వాస్తవానికి వారి నత్తిగా ఫలితంగా వ్యక్తులు అభివృద్ధి కావచ్చు). [Citation needed] నత్తిగా తగ్గిన మేధస్సు ఒక సూచిక కాదు. [2] నిజానికి ఉంది
నత్తిగా మాట్లాడటం సాధారణంగా సంభాషణ శబ్దాల యొక్క భౌతిక ఉత్పత్తి లేదా పదాలుగా ఆలోచనలను ఉంచడం ఒక సమస్య కాదు. తీవ్రమైన భయము మరియు ఒత్తిడి నత్తిగా కలిగించవు కానీ వారు మొత్తం ఆఫ్ తగ్గించే (అంటే, దీర్ఘకాలిక భయము మరియు ఒత్తిడి) ఆతురత మరియు అధిక allostatic ఒత్తిడి లోడ్ చూపించవచ్చు ప్రసంగం రుగ్మత కలిగిన ప్రజలు నత్తిగా మాట్లాడటం, మరియు అత్యంత దూరం చేసేవిగా వైకల్యం తో జీవిస్తున్నారు ఏర్పడగలదు . పేరు 'స్పీచ్ సిండ్రోమ్ నత్తిగా' [3] [4] తీవ్రమైన లేదా దీర్ఘకాలిక ఏ ఒత్తిడి ఈ పరిస్థితి కోసం ప్రతిపాదించబడింది; stutters, ఒక సానుకూల స్పందన వ్యవస్థ యొక్క పద్ధతిలో సమస్య పెరిగేలా ఎవరు ఏ వ్యక్తి లో నత్తిగా మాట్లాడటం ట్రిగ్గర్ అవసరం తీవ్రమైన ఒత్తిడి అయితే, కూడా నత్తిగా మాట్లాడటం ఏ సిద్ధత సృష్టిస్తుంది.
రుగ్మత టెలిఫోన్ న మాట్లాడటం కొన్ని సందర్భాల్లో, రొద కార్యాచరణ తో కనెక్ట్ ఆందోళన స్థాయిని బట్టి, మరింత తీవ్రమైన లేదా తక్కువ ఉండవచ్చు అనగా, కూడా వేర్వేరుగా ఉంటుంది. నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క ఖచ్చితమైన ఇటియాలిజీ లేదా కారణం తెలియకపోయినా, జన్యుశాస్త్రం మరియు నాడీ రెండు దోహదం భావిస్తున్నారు. కొంతమంది స్పష్టమైన పెంచడానికి సహాయపడే అనేక చికిత్సలు మరియు స్పీచ్ థెరపి పద్ధతులు అందుబాటులో ఉన్నాయి ఒక శిక్షణ చెవి సమస్య గుర్తించడానికి కాదు బిందువు ఎవరు నత్తిగా పలుకు; అయితే, ప్రస్తుతం రుగ్మత కోసం చికిత్స తప్పనిసరిగా ఉంది [5].
విషయ సూచిక [దాచు]
1 వర్గీకరణ
2 లక్షణాలు
2.1 ప్రాథమిక ప్రవర్తనలు
2.2 వేరియబిలిటి
2.3 ఫీలింగ్స్ మరియు వైఖరులు
2.4 పట్టు మరియు disfluency
3 సబ్ రకాల
వికాసాత్మక 3.1
3.2 నత్తిగా కొనుగోలు
అభివృద్ధి నత్తిగా 4 కారణాలు
పెద్దలలో అభివృద్ధి నత్తిగా 5 న్యూరో ఇమేజింగ్
అభివృద్ధి నత్తిగా 6 Physiopathology
6.1 Overactivity మరియు underactivity
6.2 శారీరకమైన తేడాలు
6.3 డోపమైన్ అసాధారణతలు
7 చికిత్స
7.1 పట్టు రూపొందించడంలో చికిత్స
7.2 నత్తిగా మార్పు చికిత్స
7.3 ఎలక్ట్రానిక్ పటిమ పరికరం
7.4 వ్యతిరేక నత్తిగా మందులు
7.5 మద్దతు బృందాలు మరియు స్వయంసేవ ఉద్యమం
7.6 విభాజపటల శ్వాస
8 రోగ నిరూపణ
9 సాంక్రమిక రోగ విజ్ఞానం
10 చరిత్ర
11 సంస్కృతి
12 ఇవి కూడా చూడండి
13 గమనికలు
14 సూచనలు
15 మరింత చదవడానికి
16 బాహ్య లింకులు
వర్గీకరణ [మార్చు]

అభివృద్ధి నత్తిగా పిల్లల మాట్లాడటం నేర్చుకుంది ఉన్నప్పుడు ఉద్భవించింది మరియు పిల్లల యుక్తవయసు లోకి పరిణితి అభివృద్ధి చెందుతుంది నత్తిగా మాట్లాడటం ఉంది. నత్తిగా మాట్లాడటం పోలి లక్షణాలు ఇతర రుగ్మతలు Asperger యొక్క సిండ్రోమ్, అల్లరి, పార్కిన్సన్ యొక్క ప్రసంగం, అవసరమైన ప్రకంపనం, palilalia, స్పస్మోడిక్ స్వరవికృతి, ఎంపిక తనము, మరియు సాంఘిక ఆందోళన ఉన్నాయి.
లక్షణాలు [మార్చు]

ప్రాథమిక ప్రవర్తనలను [మార్చు]
ప్రాథమిక నత్తిగా ప్రవర్తనలను పునరావృతమైన శబ్దాలు, అక్షరాలు, పదాలు లేదా పదబంధాలు, నిశ్శబ్ద బ్లాక్స్ మరియు శబ్దాల వంటివి సహా ప్రసంగం పటిమ బ్రేక్డౌన్ బహిరంగ, పరిశీలించదగిన సంకేతాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆ రొద disfluencies లో అన్ని స్పీకర్లు కనిపించే సాధారణ disfluencies భిన్నంగా, కాలం ఎక్కువ తరచుగా సంభవిస్తుంటాయి, మరియు మరింత కృషి మరియు జాతి ఉత్పత్తి కావచ్చు [6] నత్తిగా disfluencies కూడా నాణ్యత లో ఉంటాయి:. సాధారణ disfluencies పదాలను పునరావృతం ఉంటాయి , పదబంధాలు లేదా పదబంధాలు భాగాలు, రొద అయితే prolongations, బ్లాక్స్ మరియు పార్ట్ పదం పునరావృతం కలిగి ఉంటుంది. [7]
పునరుక్తి ఒక ధ్వని, అక్షరం, పదం, లేదా పదబంధం ప్రసంగాలు, ఒక యూనిట్ పునరావృతం సంభవిస్తుంది మరియు నత్తిగా పలుకు మొదలయ్యాయి పిల్లల లో ఉంటాయి. ఉదాహరణకు, "కు నుండి నుంచి రేపు".
Prolongations "mmmmmmmmmilk", ఉదాహరణకు, continuant శబ్దాల పొడవును అసహజ ఉన్నాయి. Prolongations నత్తిగా పలుకు ప్రారంభమైంది పిల్లలు ఉంటాయి.
బ్లాక్స్ తరచుగా నాలుక పెదవులు మరియు / లేదా స్వర వళులు ఉద్యమం గడ్డకట్టే సంబంధం ధ్వని మరియు గాలి యొక్క అప్రస్తుత విరమణ, ఉన్నాయి. బ్లాక్స్ తరచుగా [8] తరువాత అభివృద్ధి, మరియు కండరాల ఒత్తిడి మరియు కృషి సంబంధం.
వైవిధ్యం [మార్చు]
ఒక నత్తిగా పలుకు తీవ్రత తీవ్రమైన నత్తిగా పలుకు ప్రజలు కూడా తరచుగా స్థిరంగా లేదు. మాట్లాడుతున్నప్పుడు సాధారణంగా నాటకీయంగా అటువంటి ప్రభుత్వ మరొక మరొక యొక్క ప్రసంగం కాపీ స్పీకర్, గుసగుస పాడటం, పెంపుడు జంతువులు, పిల్లలు, లేదా తమను తాము మాట్లాడుతున్నప్పుడు నటన లేదా. [9] ఇతర సందర్భాల్లో, తో ఏకీభావము స్పష్టమైన పెరిగింది ఫిర్యాదు నత్తిగా పలుకు మాట్లాడే ప్రజలు మరియు మాట్లాడే టెలిఫోన్ తరచుగా బాగా వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు చెందుతున్నాయి, మరియు అధికంగా ఉంటాయి నత్తిగా నివేదించబడింది. [10]
భావాలు మరియు వైఖరులు [మార్చు]
నత్తిగా మాట్లాడటం వ్యక్తి stutters ఒక గణనీయమైన దుష్ప్రభావం అభిజ్ఞా మరియు ప్రభావిత ప్రభావాన్ని కలిగి ఉండవచ్చు. జోసెఫ్ షీహన్, రంగంలో ఒక ప్రముఖ పరిశోధకుడు, టూ ది వాటర్లైన్ పైన నత్తిగా వెంటనే కనిపిస్తాయి మరియు వినిపించే లక్షణాలు మరియు క్రింద దాగి ప్రతికూల భావావేశాలు వంటి లక్షణాలు విస్తృత సమితి, ఒక మంచుకొండ బాగా తెలిసిన సారూప్యత పరంగా నత్తిగా వర్ణించారు ఉపరితల. [11] ఇబ్బంది, సిగ్గు, నిరాశ, భయం, కోపం, మరియు అపరాధం యొక్క భావాలు ఎవరు నత్తిగా పలుకు, [12] మరియు నిజానికి పెరిగింది నత్తిగా దారితీసింది, ఉద్రిక్తత మరియు కృషి పెంచవచ్చు. [13] సమయం కొనసాగింది స్పందన ప్రజలు తరచుగా కష్టం మాట్లాడే అనుభవాలను ఒక స్వీయ భావన ప్రతికూల మరియు స్వీయ చిత్రం పరిణితి ఉండవచ్చు. Stutters వారు అతను లేదా ఆమె నాడీ లేదా తెలివితక్కువదని భావిస్తున్నాను నమ్ముతూ ఇతరులు లో తన లేదా ఆమె వైఖరులు ప్రొజెక్ట్ చేసిన ఒక వ్యక్తి. ఇటువంటి ప్రతికూల భావాలు మరియు వైఖరులు ఒక చికిత్స కార్యక్రమ ముఖ్య దృష్టి ఉండాలి. [13]
ఉద్యోగాలు రాలేదు ప్రమోషన్లు, అలాగే సంబంధాలు విభజించవచ్చు లేదా కొనసాగలేదు సహా అధిక భావోద్వేగ ఖర్చు, గురించి ఎవరు నత్తిగా పలుకు నివేదిక. [14] చాలా మంది
పట్టు మరియు disfluency [మార్చు]
భాషా పనులు ప్రసంగం disfluency ఇన్వోక్ చేయవచ్చు. నత్తిగా పలుకు "dysfluency కు పటిమ నుండి నిరంతర కదులుతుందని." వ్యక్తుల [15] సాధారణంగా భాషా ప్రణాళిక అనేది ఒక నియంత్రిత భాష ప్రాసెసింగ్ అవసరం disfluency ట్రిగ్గర్ ఆ విధులు. నత్తిగా మాట్లాడటం లో, అది గణనీయమైన ప్రణాళిక లేకుండా ఆటోమేటిక్ ప్రాసెసింగ్ కోసం అనుమతించే పనులు వచ్చినప్పుడు చాలా మంది వ్యక్తులలో పటిమ కలిగి కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకు, "హ్యాపీ బర్త్డే టూ యూ" లేదా ఇతర సాధారణంగా, పదేపదే భాషా సంభాషణలు పాడటం ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజలు ద్రవం కావచ్చు. యాదృచ్ఛిక, "నియంత్రిత" ప్రసంగం లేదా పఠనం బిగ్గరగా ఆలోచనలు భాషా పదార్థం మరియు తరువాత సింటాక్స్ మరియు ఛందస్సు రూపాంతరం అవసరం అయితే ఈ వంటి విధులు, అర్థ వాక్యనిర్మాణ, మరియు ఛందస్సు శాస్త్ర ప్రణాళిక తగ్గించడానికి. నత్తిగా పలుకు లేదు వ్యక్తులు మాత్రమే కొన్నిసార్లు disfluent ప్రసంగం మరియు అసాధారణ సర్క్యూట్లు ప్రదర్శించడానికి అయితే కొంతమంది పరిశోధకులు, నియంత్రిత భాష యాక్టివేట్ సర్క్యూట్లు స్థిరంగా ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజలు సరిగా పనిచేయదు ఆ ఊహాగానములు. [15]
ఉప రకాలు [మార్చు]

అభివృద్ధి [మార్చు]
నత్తిగా మాట్లాడటం సాధారణంగా ఒక బాల్యంలో అభివృద్ధి లోపం ప్రారంభంలో మరియు సంక్రమిత పిల్లల కనీసం 20% లో యుక్తవయసు లోకి కొనసాగుతున్న. [16] [17] నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క సగటు ప్రారంభం 30 నెలలు. [18] వైవిధ్యం ఉన్నప్పటికీ, ప్రారంభ నత్తిగా ప్రవర్తనలను సాధారణంగా ఉంది పదం లేదా అక్షరం పునరావృత్తులు, మరియు ఒత్తిడి వంటి ద్వితీయ ప్రవర్తనలను కలిగి, ఎగవేత లేదా ఎస్కేప్ ప్రవర్తనలను ఉండవు. [19] అత్యంత యువ పిల్లలు వారి ప్రసంగం ఆటంకాల తెలియదు. [19] నత్తిగా పలుకు, disfluency ఎపిసోడ్ల అవ్వవచ్చు ప్రారంభ వ్యక్తులతో, మరియు నత్తిగా కాలం సంబంధిత పటిమ కాలం తరువాత. [20]
ప్రారంభ రికవరీ రేటు చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది, అయితే, [16] సమయం stutters ఒక యువ వ్యక్తి సులభంగా, రిలాక్స్డ్ పునరావృతం నుండి బ్లాక్స్ మరియు prolongations సహా మరింత కాలం మరియు కష్టంగా నత్తిగా మాట్లాడటం, పరివర్తన. [19] కొందరు తల్లిదండ్రుల స్పందన ప్రతిపాదించారు ప్రభావితం ఉండవచ్చు దీర్ఘకాలిక నత్తిగా పలుకు అభివృద్ధి. నెమ్మదిగా ఊపిరి తీసుకోవడానికి సిఫార్సులు, మళ్ళీ చెప్పాను, మొదలైనవి ఎప్పుడూ ఇంకా ఎక్కువ భయం, ఆతురత మరియు నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క భావించేవారు "నత్తిగా చక్రం" లో, సంభాషణతో ఎక్కువ ఇబ్బందులు దారితీసింది, పిల్లల ఆందోళన మరియు భయం పెరుగుతుంది మరియు ఉండవచ్చు. [21] మెరిసే కంటి తప్పించుకుంటారు ప్రవర్తనలు, పెదవి ఉద్యమాలు, మొదలైనవి ఉపయోగించవచ్చు అలానే శబ్దాలు, పదాలు, ప్రజలు, లేదా మాట్లాడే పరిస్థితుల్లో భయం మరియు ఎగవేత సహా ద్వితీయ నత్తిగా మాట్లాడటం తో. చివరికి, అనేక వారి రుగ్మత పూర్తిగా అవగాహనతో మరియు "stutterers" తమనుతాము ప్రారంభమవుతుంది. ఈ లోతైన నిరాశ, ఇబ్బంది మరియు సిగ్గు రావచ్చు. [22] ఇతర, అరుదుగా, అభివృద్ధి నత్తిగా క్రమాలు అలా ప్రయత్నించినప్పటికీ, పిల్లల మాట్లాడటం సాధ్యం ఉండటం తో హఠాత్తుగా సహా, వివరించబడ్డాయి. [23] బాల సాధారణంగా ఉంది ఒక వాక్యం యొక్క మొదటి సౌండ్ ఉచ్ఛరించాడు, మరియు అవగాహన మరియు నిరాశ అధిక స్థాయిలు చూపిస్తుంది చేయలేక. మరొక వైవిధ్యం తరచుగా పదం మరియు పదబంధం పునరావృతం తో అకస్మాత్తుగా ప్రారంభమవుతుంది, మరియు రెండవ నత్తిగా ప్రవర్తనలను అభివృద్ధి లేదు. [23] నత్తిగా గురించి వస్తుంది మరొక మార్గం పిల్లల అభివృద్ధి ద్వారా. వారు మాట్లాడటానికి, మరియు అనేక తల్లిదండ్రులు గురించి ఆందోళన అయితే, ఈ పిల్లలు చాలా నత్తిగా ప్రోత్సహిస్తుందని మరియు పాత పొందుటకు గా సాధారణ ప్రసంగం ఉంటుంది నేర్చుకుంటున్నారు వంటి అనేక పసిబిడ్డలు మరియు ప్రీస్కూల్ వయస్సు పిల్లలు నత్తిగా పలుకు. ఈ పిల్లలు చాలా పెద్దలు వంటి నత్తిగా పలుకు లేదు కాబట్టి, స్పీచ్ డెవ్లప్మెంట్ ఈ సాధారణ రంగస్థల సాధారణంగా నకిలీ నత్తిగా మాట్లాడటం లేదా ఒక సాధారణ dysfluency గా సూచిస్తారు. పిల్లలు మాట్లాడటం నేర్చుకోవడానికి వంటి, వారు, కొన్ని శబ్దాలు పునరావృతం న పొరపాట్లు చేయు లేదా పదాలు mispronounce, ప్రతి ఇతర కోసం పదాలు, ప్రత్యామ్నాయంగా ధ్వనుల మధ్య సంకోచించరు, మరియు కొన్ని శబ్దాలు వ్యక్తం చేయలేవు. పిల్లలకు ఒక సాధారణ dysfluency సాధారణంగా కొన్ని శబ్దాలు, పదాంశాలు లేదా చిన్న పదాల సంక్షిప్త పునరావృత్తులు కలిగి; అయితే, రొద సాధారణంగా వస్తుంది మరియు వెళ్తాడు మరియు చాలా పిల్లల సంతోషిస్తున్నాము ఉన్నప్పుడు గమనించవచ్చు ఒత్తిడి లేదా మితిమీరిన అలసటతో ఉంది. నత్తిగా మాట్లాడటం కూడా neurophysiocology వల్ల నమ్మకం. మూత్రము బొట్లు బొట్లుగా నత్తిగా ఒక వ్యక్తి ఒక సాధారణ, మృదువైన పద్ధతిలో ప్రసంగం ఉత్పత్తి క్లిష్టత ఇది స్పష్టమైన రుగ్మత ఒక రకమైన. సరళము రుగ్మతలు వ్యక్తులు ముక్కలైన లేదా తరచుగా అంతరాయాలు మరియు కృషి లేదా పోరాటం లేకుండా పదాలు ఉత్పత్తి ఇబ్బంది, నిలిపివేయడం అనిపిస్తోంది ప్రసంగం ఉండవచ్చు. మూత్రము బొట్లు బొట్లుగా నత్తిగా మాట్లాడటం సాధారణంగా కేంద్ర నాడీ వ్యవస్థ గాయం లేదా వ్యాధి విధమైన తరువాత కనిపిస్తుంది. మెదడు మరియు కార్టెక్స్, subcortex, మెదడు, మరియు కూడా నాడీ మార్గం ప్రాంతాల్లో సహా వెన్నెముక, గాయాలు. [Citation needed]
నత్తిగా మాట్లాడటం [మార్చు] అక్వైర్డ్
అరుదైన సందర్భాలలో, రొద అటువంటి తల గాయం, కణితి, స్ట్రోక్, లేదా మాదక ద్రవ్యాల వినియోగం వంటి నాడీసంబంధ ఈవెంట్ ఫలితంగా యవ్వనంలో కొనుగోలు చేయవచ్చు. నత్తిగా మాట్లాడటం దాని అభివృద్ధి సమానమైన నుండి భిన్నమైన లక్షణాలు: ఇది పార్ట్ పదం లేదా ధ్వని పునరావృత్తులు పరిమిత ఉంటుంది, మరియు ఒక ఆందోళన సంబంధిత లేకపోవడం మరియు రెండవ నత్తిగా ప్రవర్తనలను సంబంధం ఉంది. ఇటువంటి అభివృద్ధి స్థితిలో ఉన్న నత్తిగా పలుకు, కొనుగోలు రకం సమర్థవంతంగా లేనివారితో స్పష్టమైన ప్రోత్సహిస్తుంది ఇది మార్పు శ్రవణ చూడు (క్రింద చూడండి), వంటి మెళుకువలు. [16] [17] [24]
మానసిక నత్తిగా మాట్లాడటం కూడా ఒక శోకం, ఒక సంబంధం విడిపోయిన లేదా శారీరక గాయం మానసిక ప్రతిచర్యగా ఒక బాధాకరమైన అనుభవం తర్వాత బయటపడవచ్చు. దాని లక్షణాలు సజాతీయ ఉంటాయి: నత్తిగా ఆకస్మికంగా ప్రారంభం మరియు ఒక ప్రముఖ సంఘటన సంబంధం, స్థిరంగా మరియు వివిధ మాట్లాడే పరిస్థితుల ద్వారా శక్తులచే బాధింపబడని ఉంది, మరియు స్పీకర్ ద్వారా చూపిన కొద్దిగా అవగాహన లేదా ఆందోళన ఉంది [25].
అభివృద్ధి నత్తిగా కారణాలు [మార్చు]

అభివృద్ధి నత్తిగా సంఖ్య సింగిల్ ప్రత్యేక కారణం తెలుస్తుంది. పరికల్పనలు మరియు సిద్ధాంతాలు వివిధ నత్తిగా తోడ్పడింది అనేక కారణాల సూచిస్తుంది. [16] ఈ మధ్య నత్తిగా ఒక జన్యు ఆధారం బలమైన సాక్ష్యం. [26] నత్తిగా పలుకు అవకాశం మూడు రెట్లు అయిన మొదటి డిగ్రీ బంధువులను పిల్లలు ఒక నత్తిగా పలుకు అభివృద్ధి . [27] అయితే, జంట మరియు దత్తతు అధ్యయనాలలో జన్యు సంబంధిత కారకాలు, ఏర్పడవచ్చు నత్తిగా మాట్లాడటం కోసం పర్యావరణ అంశాలు [28] పరస్పరం సూచిస్తున్నాయి నత్తిగా పలుకు రుగ్మత కుటుంబ చరిత్ర కలిగిన అనేక మంది. [29] నత్తిగా మరింత సాధారణ సాక్ష్యంగా ఉంది కూడా ఏకకాలంలో ప్రసంగం, భాష, అభ్యాసం లేదా మోటార్ సమస్యలు ఉన్న పిల్లలు. [30] రాబర్ట్ వెస్ట్, రొద లో జన్యు అధ్యయనాలు ఒక మార్గదర్శకుడు, రొద ఉనికిని కలసి ప్రసంగం చివరి ప్రధాన సేకరణ లో ఉంది వాస్తవం అనుసంధానించబడిన సూచించారు మానవ పరిణామ. [31] మరొక అభిప్రాయం ప్రకారం నత్తిగా పలుకు ఒక క్లిష్టమైన ఈడ్పు ఉంటుంది. [32]
GNPTAB, GNPTG, మరియు NAGPA: 2010 వ్యాసం, మూడు జీన్స్ నత్తిగా పరస్పర సంబంధం కలిగిఉందని దొరకలేదు. పరిశోధకులు ఈ మూడు జన్యువుల్లో మార్పులు నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క కుటుంబ చరిత్ర కలిగి ఉన్న ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజల 9% లో ఉన్నారు అంచనా. [33]
ఎవరు నత్తిగా పలుకు కొంతమందికి, జన్మతః కారకాలు పాత్ర పోషిస్తున్నాయి. ఈ పుట్టిన సమయంలో గాయాలు, అలాగే సెరెబ్రల్ పాల్సి లాంటి మెంటల్ రిటార్డేషన్ కలిగి ఉంటాయి. ఎవరు నత్తిగా పలుకు ఇతర ప్రజలు కోసం, వల్ల ఇటువంటి ఒక తోబుట్టువు జన్మ ఒత్తిడితో కూడిన పరిస్థితులు, కదిలే, లేదా భాషా సామర్థ్యం ఆకస్మికంగా పెరుగుదల. [26] [28] కు ప్రభావం కలుపబడతాయి
ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజల మెదడుల్లో నిర్మాణ మరియు ఫంక్షనల్ తేడాలను స్పష్టంగా అనుభావిక ఆధారం ఉంది. పరిశోధన అటువంటి ఇవి కారణం కాదు నత్తిగా పరిణామాలు అవకాశం ఉందని ద్వారా కొంత క్లిష్టమైనది, కానీ పాత పిల్లలు ఇటీవల పరిశోధన తద్వారా కనీసం కొన్ని తేడాలను నత్తిగా పర్యవసానంగా లేని వాదన బలం ఇవ్వడం నిర్మాణాత్మక తేడాలను నిర్ధారించేందుకు ఉంది. [34] [35]
శ్రవణ విధాన లోపాలు కూడా నత్తిగా ఒక కారణం అని ప్రతిపాదించారు. నత్తిగా మాట్లాడటం డెఫ్ అండ్ హార్డ్ ఆఫ్ హియరింగ్ వ్యక్తులు తక్కువగా విస్తరించి ఉంది, [36] మరియు వినికిడి చూడు మార్పు ఉన్నప్పుడు నత్తిగా ఇటువంటి మాస్కింగ్, ఆలస్యంగా శ్రవణ చూడు (డిఎవి), లేదా పౌనఃపున్య మార్పు నివేదనలు, అభివృద్ధి చేయవచ్చు. [16] [37] శ్రవణ కార్టెక్స్ యొక్క పనితీరు నిర్వహణ వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు. [16] లో భిన్నంగా కొన్ని ఆధారాలు ఉన్నాయి
వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు మరియు నత్తిగా పలుకు లేదు వ్యక్తుల మధ్య భాషా ప్రాసెసింగ్ తేడాలు ఆధారాలు ఉన్నాయి. [38] ఎడమ అర్ధ గోళంలో కంటే భావోద్వేగాలు తో సంబంధం కలిగి ఉంది కుడి అర్థగోళంలో పెరిగింది క్రియాశీలతను, దొరకలేదు చేసిన నత్తిగా పలుకు వయోజన ప్రజల బ్రెయిన్ స్కాన్స్, ఇది వాక్కుతో సంబంధం కలిగి ఉంది. అదనంగా ఎడమ శ్రవణ కార్టెక్స్ లో తగ్గించవచ్చు క్రియాశీలతను గమనించబడింది. [16] [28]
సామర్థ్యాలు మరియు డిమాండ్ నమూనా రుగ్మత భిన్నత్వం కోసం ఖాతా ప్రతిపాదించబడింది. ఈ విధానంలో, ప్రసంగం ప్రదర్శన వ్యక్తిగత నిష్ణాతులు ప్రసంగం ఉత్పత్తి కోసం కలిగి సామర్థ్యం, ​​మరియు మాట్లాడే పరిస్థితి ద్వారా వ్యక్తి దానిపై డిమాండ్ పై ఆధారపడి ఉంటుంది. రుగ్మత, శ్రవణ సంవిధాన లేదా మోటార్ ప్రసంగం లోపాలు ఒక సిద్ధత ద్వారా ప్రభావితం కావచ్చని నిష్ణాతులు ప్రసంగం, మరియు సంజ్ఞాత్మక లేదా ప్రభావిత సమస్యలకు సామర్థ్యం. డిమాండ్లు అటువంటి విశ్వాసం లేదా ఆత్మ గౌరవం లేదా సరిపోని భాష నైపుణ్యాలు లేదా తోటివారి వత్తిడి, సమయం ఒత్తిడి, ఒత్తిడితో కూడిన మాట్లాడే పరిస్థితుల్లో, పరిపూర్ణ ప్రసంగంపై పట్టుదల, మరియు ఇష్టం వంటి అంశాల లేకపోవడం వంటి అంతర్గత కారకాలు ద్వారా పెంచవచ్చు. నత్తిగా మాట్లాడటం లో, క్రమరాహిత్యం యొక్క తీవ్రత వ్యక్తి యొక్క సంభాషణ మరియు భాష వ్యవస్థ మీద ఉంచిన డిమాండ్లను ఈ ఒత్తిళ్లు ఎదుర్కోవటానికి వారి సామర్థ్యం కంటే ఎక్కువ పెంచడానికి అవకాశం కనిపిస్తుంది. [39]

పెద్దలలో అభివృద్ధి నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క చిత్రీకరణ [మార్చు]

అనేక నరాల ప్రతిబింబముల అధ్యయనంలు నత్తిగా సంబంధం ప్రాంతాల్లో గుర్తించడానికి ఉద్భవించాయి. మెదడు చిత్రణ పరిశోధనలను ముఖ్యంగా పెద్దవారికి దృష్టి పెడతాయి. సాధారణంగా, రొద సమయంలో, సెరిబ్రల్ కార్యకలాపాలు వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు మరియు నత్తిగా పలుకు లేదు వ్యక్తుల మధ్య నిశ్శబ్ద మిగిలిన లేదా నిష్ణాతులు ప్రసంగం పోల్చి నాటకీయంగా మార్పు.
పాజిట్రాన్ ఎమిషన్ టోమోగ్రఫీ (PET) ఉపయోగించి స్టడీస్ disfluent ప్రసంగం, ప్రజలు బ్రోకా యొక్క ప్రాంతం భాష ప్రాసెసింగ్ సంబంధం వల్కల ప్రదేశాలకు ఎవరు నత్తిగా పలుకు షో hypoactivity, కానీ మోటార్ ఫంక్షన్. [15] అలాంటి ఒక అధ్యయనంలో సంబంధం ప్రాంతాల్లో అధిక ఇన్వోక్ పనులు సమయంలో కనుగొన్నారు ఆ మస్తిష్కపు మరియు చిన్న మెదడు లో క్రియాశీలతను, మరియు ఎడమ అర్ధ గోళంలో శ్రవణ ప్రాంతాలు మరియు నుదుటి తత్కాల ప్రాంతాల సంబంధిత అచేతనం పైగా ఉన్నట్లు నత్తిగా పలుకు కాలం పరిశీలించిన. [40]
కాని నత్తిగా మాట్లాడటం, సాధారణ ప్రసంగంలో, PET స్కాన్లు రెండు అర్ధగోళాలు క్రియాశీలంగా ఉండే కానీ ఎడమ అర్ధగోళం అధిక క్రియాశీలంగా ఉండే చూపించు. దీనికి విరుద్ధంగా, నత్తిగా పలుకు కుడి గోళంలో ఎక్కువ సూచించే ఇచ్చు వారికి, ఇది ఎడమ అర్ధ గోళంలో ప్రసంగం ఉత్పత్తితో జోక్యం ఉండవచ్చు సూచించింది. పోస్ట్ rolandic ప్రాంతాలు సాపేక్షంగా క్రియారహితంగా ఉన్నప్పుడు స్కాన్లు పూర్వ forebrain ప్రాంతాల మరొక పోలిక, విషయాలను రొద లో ఎంతో ఉత్సాహంగా ఉన్నాయి. [41]
ఫంక్షనల్ మాగ్నెటిక్ రెసోనాన్స్ ఇమేజింగ్ (fMRI) అప్పుడప్పుడు క్లిష్టమైన ప్రసంగంలో విలీనం సమయం-అంచనా పనులు, సంబంధం ఒక ప్రాంతం ఇది కుడి నుదుటి కవచం (RFO), అసాధారణ క్రియాశీలతను కనుగొంది. [15]
పరిశోధకులు మాగ్నెటోఎన్సెఫాలోగ్రఫీ (MEG) ఉపయోగించి టెంపోరల్ కంటి activations అన్వేషించారు చేశారు. ఒకే వర్డ్ గుర్తింపు కార్యకలాపాలు, నత్తిగా పలుకు లేదు ఎవరు ప్రజలు బ్రోకా యొక్క ప్రాంతం వంటి ఎడమ న్యూన-నుదుటి ప్రాంతాల్లో తరువాత, కనుబొమ్మల ప్రాంతాల్లో మొదటి కంటి క్రియాశీలతను చూపించాయి, మరియు చివరికి, మోటార్ మరియు premotor cortices లో. ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజలు కూడా మొదటి కనుబొమ్మల ప్రాంతాల్లో కంటి క్రియాశీలతను కలిగి, కానీ మోటార్ మరియు premotor cortices క్రియాశీలకంగా తరువాత, ఆసక్తికరంగా, ఎడమ న్యూన-నుదుటి ప్రాంతాల్లో మాత్రమే క్రియాశీలకంగా. [15] [40]
ఇది బాల్యం ఈ అసాధారణతలు కారణంగా లేదా రొద ఉంటే పెద్దవారిలో కనుగొనబడినది నరాల అసాధారణతలు తేల్చాయి లేదు గమనించండి ముఖ్యం అసాధారణతలు నత్తిగా కారణం ఉంటే. [34] మరిన్ని పరిశోధనలు నత్తిగా సంబంధించి మెదడు నిర్మాణం అభివృద్ధి ట్రాక్ ఒక రేఖాంశ అధ్యయనంలో పరిష్కరించేందుకు ఉండాలి .
అభివృద్ధి యొక్క Physiopathology నత్తిగా మాట్లాడటం [మార్చు]

చిత్రీకరణ పద్ధతులను నుండి ఆధారాలు సిద్ధాంతం మద్దతు అని నత్తిగా పలుకు ఎడమ అర్ధ గోళంలో సంభాషణ ఉత్పత్తి జోక్యం వ్యక్తుల కుడి గోళంలో. అదనంగా, వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు ఉచ్చారణ లేదా భాషా ప్రాసెసింగ్ ప్రారంభించారు ముందు మోటార్ కార్యక్రమాలు సక్రియం కనిపిస్తుంది.
Overactivity మరియు underactivity [మార్చు]
సంభాషణ ఉత్పత్తి సమయంలో, పూర్వ అవయవ వర్తులాకార భాగము, చిన్న మెదడు మరియు ద్వైపాక్షిక midbrain ఎవరు నత్తిగా పలుకు షో overactivity ప్రజలు. వారు Rolandic అవయవపు మూత మరియు సెన్సారీమోటర్ కార్టెక్స్ ద్వైపాక్షికంగా మరియు ఎడమ అర్ధ గోళంలో Heschl యొక్క మెలి, ఉదర premotor లో underactivity చూపించు. [42] అదనంగా, నత్తిగా పలుకు కంటి మోటార్ మరియు premotor ప్రాంతాల్లో underactivity దిగుబడి వ్యక్తుల్లో సంభాషణ ఉత్పత్తి. [34]
శరీర నిర్మాణ వ్యత్యాసాలు [మార్చు]
న్యూరోయిమేజింగ్ అధ్యయనాలు ప్రత్యేక కంటి సహసంబంధం దొరకలేదు అయితే, పెద్దలు వారికి పోల్చి ఎవరు నత్తిగా పలుకు యొక్క మెదడు ఫిజియాలజీలో తేడాలు ఉన్నాయి ఆధారాలు ఉన్నాయి.
అసిమ్మేట్రీ వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు మరియు నత్తిగా పలుకు లేదు వ్యక్తుల పోల్చి ఎడమ మరియు కుడి planum temporale మధ్య గుర్తించారు. [40] ఈ అధ్యయనాలు కూడా Rolandic కవచం మరియు అర్క్యుయేట్ ఫాసిక్యులస్ శరీర నిర్మాణ సంబంధమైన తేడాలు ఉన్నాయి కనుగొన్నారు. [Citation needed]
డోపామైన్ అసాధారణతలు [మార్చు]
ఇటీవలి అధ్యయనాలు నత్తిగా పలుకు న్యూరోట్రాన్స్మిటర్ డోపమైన్ స్థాయి కలిగి, మరియు పెద్దలు విధంగా (దిగువ వ్యతిరేక నత్తిగా మందుల చూడండి) నత్తిగా తగ్గించే డోపమైన్ శత్రువులు కనుగొన్నారు కనుగొన్నారు. [40] midbrain యొక్క Overactivity సబ్స్టాంషియా స్థాయిలో కనుగొనబడినది నలుపు ఎరుపు కేంద్రకం మరియు అన్ని డోపమైన్ యొక్క ఉత్పత్తికి దోహదపడతాయి సబ్థాలమిక్ కేంద్రకం, విస్తరించింది. [34]
చికిత్స [మార్చు]

ప్రధాన వ్యాసం: నత్తిగా మాట్లాడటం థెరపీ
పట్టు రూపొందించడంలో చికిత్స [మార్చు]
కూడా "ఎక్కువ ప్రసంగం", లేదా "కనెక్ట్ ప్రసంగం", "మరింత స్పష్టంగా మాట్లాడటం" అని పిలుస్తారు పట్టు రూపొందించడంలో చికిత్స, వ్యక్తులను నత్తిగా పలుకు వారి శ్వాస, శబ్దోత్పత్తి, మరియు ఉచ్ఛారణ (పెదాలు, దవడ, మరియు నాలుక) నియంత్రించడం ద్వారా స్పష్టంగా మాట్లాడటం రైళ్లు. ఇది పరిస్థితుల ప్రభావం పద్ధతుల ఆధారంగా. [43]
నత్తిగా పలుకు అచ్చులు మరియు హల్లుల సాగతీత, మరియు నిరంతర వాయు ప్రసరణను మరియు మృదువైన ప్రసంగం పరిచయాలు వంటి ఇతర పటిమ పద్ధతులు ఉపయోగించి వారి మాట్లాడే రేటు తగ్గించేందుకు శిక్షణ వ్యక్తులు. ఫలితంగా ప్రసంగం క్లినిక్ లో మాత్రమే ఉపయోగిస్తారు చాలా నెమ్మదిగా ఏకశృతం, కానీ నిష్ణాతులు ప్రసంగం, ఉంది. మాస్టర్స్ ఈ పటిమ నైపుణ్యాలు stutters వ్యక్తి తర్వాత, మాట్లాడే రేటు మరియు శృతి క్రమంగా పెరుగుతుంది. చికిత్స ముగింపులో ప్రసంగం సహజత్వంతో లేకపోవడం ఒక సాధారణ విమర్శ ఉన్నప్పటికీ ఈ సాధారణ శబ్దాలను, నిష్ణాతులు ప్రసంగం తర్వాత, ప్రసంగం క్లినిక్ బయట రోజువారీ జీవితంలో బదిలీ. పట్టు రూపొందించడంలో విధానాలు తరచుగా పూర్తి రెండు మూడు వారాల సమయం పడుతుంది, ఇది తీవ్ర సమూహ చికిత్స కార్యక్రమాలు బోధించాడు, కానీ చాలా తక్కువ షెడ్యూల్ ఉపయోగించి ఇటీవల Camperdown కార్యక్రమం, ప్రభావవంతంగా ఉండటానికి తేలింది. [44]
నత్తిగా మాట్లాడటం మార్పు చికిత్స [మార్చు]
మార్పు చికిత్స నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క లక్ష్యం నత్తిగా తొలగించడానికి కానీ నత్తిగా మాట్లాడటం సులభంగా మరియు తక్కువ కష్టంగా ఉంది కనుక ఇది సవరించడానికి కాదు. [45] ప్రాధమిక కారణాలు అని భయం మరియు ఆతురత కారణమవుతుంది నుండి, రొద సులభంగా నత్తిగా ఉపయోగించి మరియు తక్కువ భయం మరియు చేయదు, రొద పెరిగింది తగ్గిస్తాయి. ప్రసిద్ధి చెందిన పద్ధతి 1973 లో చార్లెస్ వాన్ Riper ద్వారా ప్రచురించబడింది మరియు బ్లాక్ మార్పు చికిత్స అంటారు. [46] అయితే, రోగి ఆధారపడి, స్పీచ్ థెరపి ఉండవు ఎందుకంటే. [47]
ఎలక్ట్రానిక్ పటిమ పరికరం [మార్చు]
ప్రధాన వ్యాసం: ఎలక్ట్రానిక్ పటిమ పరికరం
మార్పు శ్రవణ చూడు, కాబట్టి నత్తిగా పలుకు వారి వాయిస్ వినడానికి వ్యక్తులు భిన్నంగా, రొద చికిత్సలో 50 సంవత్సరాల వాడుతున్నారు. [48] మార్చబడిన శ్రవణ ఉష్టి వ్యక్తి అడ్డుకోవడం ద్వారా, మరొక వ్యక్తి తో బృందగానం మాట్లాడుతూ తయారు చేయవచ్చు ఎవరు నత్తిగా పలుకు యొక్క వాయిస్ అయితే వ్యక్తి ఆలస్యం ద్వారా, (మాస్కింగ్) మాట్లాడటం ఎవరు నత్తిగా పలుకు యొక్క కొద్దిగా వాయిస్ (ఆలస్యంగా శ్రవణ చూడు) మరియు / లేదా చూడు (ఫ్రీక్వెన్సీ మార్పు చూడు) యొక్క ఫ్రీక్వెన్సీ మార్చడం ద్వారా. ఈ పద్ధతులు స్టడీస్. [48] నత్తిగా చికిత్సలు సామర్థ్యత యొక్క ఒక 2006 సమీక్షలో, అధ్యయనాలు ఎవరూ మార్పు పై అన్ని వద్ద కొద్దిగా లేదా మెరుగుపరిచింది నత్తిగా పలుకు, రొద గణనీయమైన తగ్గుదలను చూపించే కొందరు వ్యక్తులతో, మిశ్రమ ఫలితాలను కలిగివున్నాయి శ్రవణ చూడు నియంత్రణా సమూహాలు ఉనికిని వంటి ప్రయోగాత్మక నాణ్యత కోసం నిలిచారు. [49]
వ్యతిరేక నత్తిగా మందులు [మార్చు]
బెంజోడియాజిపైన్, మూర్ఛ వ్యాధిని తగ్గించు పదార్థము, యాంటీడిప్రజంట్స్, ఆంటిసైకోటిక్ మరియు అధికరక్తపోటు మందులు, మరియు నత్తిగా చికిత్స డోపమైన్ శత్రువులు వంటి ఔషధ ఏజెంట్లు, సమర్థతను వయోజనులు మరియు బాలల అధ్యయనాలు పరిశీలించిన జరిగింది. [50] లో నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క ఔషధ చికిత్స సమగ్ర సమీక్ష 2006 ఔషధ ప్రయోగాలని కొన్ని సిద్ధాంతపరంగా ధ్వని ఉన్నాయని వారు తీర్మానించారు. [50], మాత్రమే ఒకటి అధ్యయనం unflawed కాదు వారిలో, [51] మాట్లాడే పదాలను 5% కంటే తక్కువ కు నత్తిగా పౌనఃపున్య తగ్గింపు చూపించాడు. అదనంగా, ఔషధ చికిత్సలు శక్తివంతమైన తీవ్రమైన దుష్ప్రభావాలు తెలిసిపోయాయి, [50] బరువు పెరుగుట మరియు రక్తపోటు పెరుగుతుంది సంభావ్య వంటి. ఒక కొత్త ఔషధ "రోగులతో ఒక మైనారిటీ లో నివేదించారు తలనొప్పి మరియు అలసట యొక్క మాత్రమే చిన్న దుష్ప్రభావాల తో" ముఖ్యంగా బాగా తట్టుకోవడం కనిపించింది దీనిని pagoclone, రొద అక్కడ అధ్యయనం చేస్తారు. [52]
మద్దతు బృందాలు మరియు స్వయంసేవ ఉద్యమం [మార్చు]
నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క బహిరంగ లక్షణాలు నుండి పరిమిత ఉపశమనం అందించే ఉన్న, ప్రవర్తన అవయవమార్పిడి, మరియు ఔషధ చికిత్సలు, మద్దతు సమూహాలు మరియు స్వయంసేవ ఉద్యమం నిపుణులు మరియు ప్రజలు ఎవరు నత్తిగా పలుకు ద్వారా ప్రజాదరణ మరియు మద్దతు కూడగట్టడం కొనసాగుతుంది. స్వయం సహాయక ఉద్యమం వెనుక సిద్ధాంతాలను ఒక నివారణ లేదు నుండి, జీవితం యొక్క నాణ్యత చాలా కాలం పాటు తొస్సపోవు గురించి ఆలోచిస్తూ కాదు మెరుగుపడి చేయవచ్చు. మానసిక నత్తిగా చికిత్సలో విజయం పేర్కొన్నాడు. [53] హిప్నోథెరపీ కూడా ఒక నిర్వహణ ప్రత్యామ్నాయంగా అన్వేషించబడిన. [54] [55] [56] మద్దతు బృందాలు మరింత నత్తిగా ఒక శారీరక అవరోధాన్ని కానీ ఒక మానసిక ఏమిటంటే దృష్టి . [57]
విభాజపటల శ్వాస [మార్చు]
అనేక చికిత్స కార్యక్రమాలు నత్తిగా నియంత్రిస్తుంది ఒక సాధనంగా విభాజపటల శ్వాస (లేదా తీరప్రాంతాల్లో శ్వాస) సూచిస్తారు. గానం మాట్లాడుతూ స్వచ్ఛంద డయాఫ్రమ్ వాడుక ఉంటుంది అసంకల్పిత డయాఫ్రమ్ వాడుక ఉంటుంది ఎందుకంటే గానం ఉన్నప్పుడు మాట్లాడే కానీ వారి డయాఫ్రమ్ బలోపేతం చేసిన స్వర కళాకారులు [citation వివరణ], నత్తిగా పలుకు ఉంటాయి ప్రధానంగా. [58] [59]
రోగ నిరూపణ [మార్చు]

విధ్యాలయమునకు వెళ్ళే ముందు పిల్లలకు మధ్య, పునరుద్ధరణ కోసం రోగ నిరూపణ మంచి. పరిశోధన, నత్తిగా పలుకు నత్తిగా మాట్లాడటం మొదటి రెండు సంవత్సరాలలో ఆకస్మికంగా తిరిగి ఎవరు విధ్యాలయమునకు వెళ్ళే ముందు పిల్లలకు 65%, [18] [60] మరియు 74% మంది వారి ప్రారంభ అడుగుపెట్టడం ద్వారా తిరిగి. [61] ముఖ్యంగా, అమ్మాయిలు బాగా తిరిగి కనిపిస్తుంది. [ఆధారంగా 61] [62] ఇతరులు, తొలి జోక్యం పిల్లల సాధారణ పటిమ సాధించడానికి సహాయం చేస్తుంది. [63]
ఒకసారి నత్తిగా ఏర్పాటు మారింది, మరియు పిల్లల రోగ నిరూపణ ఎక్కువగా సురక్షితమైనది ద్వితీయ ప్రవర్తనలు, అభివృద్ధి చేసింది, [63] మరియు పిల్లలు మాత్రమే 18% ఐదు సంవత్సరాల ఆకస్మికంగా తిరిగి నత్తిగా పలుకు తర్వాత. [64] అయితే, చికిత్స చిన్నపిల్లలతో మిగిల్చాయి ఎవరు నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క చిన్న ఆధారం. [63]
ఎవరు నత్తిగా పలుకు వయోజన వ్యక్తులతో, వారు పాక్షిక రికవరీ లేదా జోక్యం తో కూడా పూర్తిగా కోలుకుంటాడని అయితే తెలిసిన వైద్యం, [61] ఉంది. ఇతరులు చికిత్సకు అభివృద్ధి చేయవచ్చు అయితే నత్తిగా పలుకు, తరచుగా తక్కువే నత్తిగా పలుకు తెలుసుకోవడానికి మరియు మానసికంగా తక్కువ ప్రభావితం వ్యక్తులు. [63]
సాంక్రమిక రోగ విజ్ఞానం [మార్చు]

జీవితకాలపు వ్యాప్తికి, లేదా వారి జీవితాలలో ఒక సమయంలో నత్తిగా పలుకు భావిస్తున్నారు వ్యక్తులు నిష్పత్తి, 5% ఉంది, [65] మరియు మొత్తం పురుషులు తరచుగా పురుషులు కంటే రెండు నుండి ఐదు సార్లు ప్రభావితమవుతాయి. [17] [66] [67] అత్యంత నత్తిగా బాల్యంలో ప్రారంభమవుతుంది, మరియు అధ్యయనాల ప్రకారం 5 నత్తిగా పలుకు వయస్సు పిల్లల 2.5% [68] [69] సెక్స్ నిష్పత్తి పిల్లలు పెరుగుతాయి వంటి పెంచడానికి కనిపిస్తుంది:. విధ్యాలయమునకు వెళ్ళే ముందు పిల్లలకు మధ్య, అబ్బాయిలు ఎవరు నత్తిగా పలుకు రెండు ఎవరు నత్తిగా పలుకు అమ్మాయిలు మించిపోయారు . ఒక, లేదా తక్కువ [67] [69] కానీ ఐదవ గ్రేడ్ వద్ద ఒక మొదటి గ్రేడ్ ఒక మరియు ఐదు, [70] మూడు కు విస్తరిస్తుంది అమ్మాయిలు ఉన్నత రికవరీ రేట్లు కారణంగా [61] (సుమారు 65 అధిక కారణంగా. - ప్రారంభ రికవరీ 75%) రేట్లు, [66] [71] నత్తిగా మొత్తం ప్రాబల్యం సాధారణంగా సుమారు 1% పరిగణించబడుతుంది. [17] [72]
నత్తిగా మాట్లాడటం ప్రాబల్యం సంకర సాంస్కృతిక అధ్యయనాలు ముఖ్యంగా నత్తిగా ప్రారంభంలో సాంస్కృతిక అంచనాలు యువ చాలు ఒత్తిడి కనెక్ట్ వాదించింది ఎవరు వెండెల్ జాన్సన్ రచనలు ప్రభావంతో, ప్రారంభ మరియు 20 వ శతాబ్దం మధ్యలో చాలా చురుకుగా ఆత్రుతగా తల్లిదండ్రులు పిల్లల. జాన్సన్ నత్తిగా పేరు సంస్కృతులు ఉన్నాయి పేర్కొన్నారు, మరియు "stutterer" కూడా పదం, (ఉదాహరణకు, అమెరికన్ భారతీయులు కొన్ని తెగల మధ్య) దూరంగా. తరువాత అధ్యయనాలు ఈ దావా నత్తిగా పరిశోధనలో సాంస్కృతిక కారకాల ప్రభావాలను తగ్గింది కాబట్టి వాస్తవాలు, మద్దతు కాదు అని తెలిసింది. వాస్తవ ప్రాబల్యం వైఖరి వ్యత్యాసంగా ఉంటుంది ఇది సాధారణంగా, రొద ప్రతి సంస్కృతిలో మరియు ప్రతి జాతి లో ఉంది అని సమకాలీన పండితులు అంగీకరించబడినది. కొన్ని నత్తిగా మాట్లాడటం [26] అదే స్థాయిలో వద్ద, సాధారణ జనాభాలో [17] 1% (మరియు పిల్లలు మధ్య 5% ఉంది) అన్ని ప్రపంచవ్యాప్తంగా అన్ని సంస్కృతులు మరియు జాతులు సంభవిస్తుంది నమ్మకం. ఒక US-ఆధారిత అధ్యయనం ప్రీస్కూల్ పిల్లల లో నత్తిగా మాట్లాడటం సంభవం సంఖ్య జాతి లేదా జాతి వైవిధ్యాలు ఉన్నాయి సూచించింది. [68] [69] అదే సమయంలో, సంస్కృతుల మధ్య తేడా ఉందని సూచిస్తూ సంకర సాంస్కృతిక అధ్యయనాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, ప్రాబల్యం అధ్యయనాలు సంగ్రహించడానికి, E. కూపర్ మరియు C. కూపర్ నిర్ధారించారు: "ప్రస్తుతం అందుబాటులో డేటా ఆధారంగా, ఇది స్పష్టమైన లోపాలు ప్రాబల్యం ప్రపంచ సంస్కృతులు మారుతూ ఉంటుంది కనిపిస్తుంది, కొన్ని సూచనలు ఆ పటిమ వ్యాధుల వ్యాప్తి నత్తిగా మాట్లాడటం తెలుపు లేదా ఆసియా జనాభా "(కూపర్ & కూపర్, 1993:197) నల్ల జనాభాలో ఎక్కువ అని పిలుస్తారు.
ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో ఎంతో అసమానంగా పరిశోధన. అధ్యయనాలు అధిక సంఖ్యలో యూరోపియన్ దేశాలలో మరియు నిపుణులు సాధారణ జనాభాలో 1% ఉంటుంది సగటు అంచనా అంగీకరిస్తున్నారు ఉత్తర అమెరికాలో, నిర్వహించిన జరిగింది (Bloodtein, 1995. నత్తిగా ఒక హ్యాండ్బుక్). ముఖ్యంగా పశ్చిమ ఆఫ్రికా ఆఫ్రికన్ జనాభా, తగినంత పరిశోధన లేదు ప్రపంచంలోని ప్రపంచ చేరే కొంతమందిలో 5%, 6% మరియు కూడా పైగా 9%. [73] అనేక ప్రాంతాలలో అత్యధిక నత్తిగా ప్రాబల్యాన్ని కలిగి, మరియు ఉండవచ్చు కొన్ని ప్రధాన కోసం అక్కడ ప్రాంతాలు (ఉదాహరణకు, చైనా లో) ఏ ప్రాబల్యం అధ్యయనాలు ఉన్నాయి. కొన్ని ఈ కారణం చైనా లో సాధారణ జనాభా వ్యాధి సంభవం తక్కువగా ఉండవచ్చు క్లెయిమ్. [74]


అతని సహోదరులు ఉండేవి లెవీస్ కారోల్ ఆలిస్ ఇన్ వండర్ల్లాండ్ యొక్క అడ్వెంచర్స్ యొక్క ప్రసిద్ధ రచయిత, ఒక తొస్సపోవు తో బాధపడే జరిగినది.
చరిత్ర [మార్చు]

ఎందుకంటే ఉత్పత్తి చేసే అసాధారణ శబ్దాలను ప్రసంగం మరియు ఒక నత్తిగా పలుకు వెంబడించే ప్రవర్తనలు మరియు ధోరణుల, దీర్ఘ శాస్త్రీయ ఆసక్తి మరియు ఊహాగానాలు అలాగే వివక్ష మరియు ఎగతాళిగా అంశంగా మారింది. ఎవరు నత్తిగా పలుకు ప్రజలు తన నోటిలో గులకరాళ్ళ మాట్లాడుతూ తన disfluency నియంత్రించడానికి ప్రయత్నించిన Demosthenes, ఇష్టాల శతాబ్దాల ఆపాదించవచ్చు. ఒక ఉంచడం [75] ధర్మశాస్త్రం మోసెస్ కూడా నత్తిగా వ్యక్తి సూచించడానికి బైబిల్ అంచనా, మరియు ఆ తన నోటిలో బొగ్గు బర్నింగ్ అతనికి [75] (ఎక్సోడస్ 4, v.10) "నెమ్మదిగా మరియు ప్రసంగం వెనుకాడారు" గా చేసింది
గాలెన్ యొక్క హాస్యమైన సిద్ధాంతాలు తరువాత శతాబ్దాలుగా మధ్యయుగాలలో యూరప్లో ప్రభావం చూపాయి. ఈ సిద్ధాంతంలో, రొద నాలుగు శరీర కణితులలో-పైత్య రసము, రక్త, నలుపు పైత్య, మరియు ఎంగిలి యొక్క అసమానతలను కారణమయింది. హిరోన్యమస్ Mercurialis, పదహారవ శతాబ్దంలో వ్రాయడం, ఆహారంలో మార్పులు, తగ్గిన lovemaking (మాత్రమే పురుషులు), మరియు ప్రక్షాళన సహా అసమతుల్యత మార్పులు పద్ధతులు ప్రతిపాదించబడ్డాయి. ఆ భయం నత్తిగా అధికం నమ్మి, అతను ఈ అధిగమించడానికి సాంకేతికతలను సూచించాయి. హాస్యమైన తారుమారు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం వరకు. [76] పాక్షికంగా ఎందుకంటే తన నత్తిగా పలుకు మేధస్సు యొక్క ఒక లేవని కారణంగా, రోమన్ చక్రవర్తి క్లాడియస్ మారింది వ్యక్తి ప్రారంభంలో కంటి నుండి దూరంగా ఉంచడం మరియు ప్రజా నుంచి మినహాయించాలి నత్తిగా మాట్లాడటం కోసం ఒక బలమైన చికిత్స కొనసాగింది ఆఫీసు. [75]
పద్దెనిమిదవ మరియు పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం యూరోప్ లో మరియు చుట్టూ, రొద శస్త్రచికిత్స జోక్యం, కత్తెర తో నాలుక కత్తిరించి పృష్ఠ నాలుక నుండి ఒక త్రిభుజాకార చీలిక తొలగించడం, మరియు నరములు, లేదా మెడ మరియు పెదవి కండరాలు కటింగ్ సహా, సిఫార్సు చేశారు. ఇతరులు చిరునాలుక క్లుప్తం లేదా టాన్సిల్స్ తొలగించడం సిఫార్సు. అన్ని మరణం మరియు నత్తిగా అడ్డుకోవడంలో వైఫల్యం రక్తస్రావం అధిక ప్రమాదం కారణంగా రద్దు చేశారు. తక్కువ నాటకీయంగా, జీన్ మార్క్ గాస్పర్డ్ ఇటార్డ్ "బలహీనమైన" కండరాలు మద్దతు క్రమంలో నాలుక కింద ఒక చిన్న ముక్కలు బంగారు ప్లేట్ ఉంచుతారు. [75]


ఒక మధ్యయుగ మాన్యు Notker Balbulus.
ఇటాలియన్ రోగ నిర్ధారక గియోవన్నీ మోర్గాగ్ని ఇడ్ ఎముకను లో అంచనాలు నత్తిగా ఆపాదించబడిన, ముగింపు అతను శవపరీక్ష ద్వారా వచ్చింది. [76] Balbulus ("Stutterer") అని మరియు తన వర్ణించారు సెయింట్ గాల్ బ్లెస్డ్ Notker (ca. 840-912), గా జీవిత చరిత్ర ", శరీరం యొక్క సున్నితమైన కానీ మనస్సు యొక్క నాలుక నత్తిగా మాట్లాడటం కానీ బుద్ది, దైవ విషయాల నిర్భయముగా ముందుకు మోపడం," నత్తిగా మాట్లాడుట వ్యతిరేకంగా అమలు చేశారు.
Stammered ప్రముఖ ఆంగ్ల కింగ్ జార్జ్ VI మరియు ప్రపంచ యుద్ధం II ద్వారా UK నడిపించిన ప్రధాన మంత్రి విన్స్టన్ చర్చిల్, ఉన్నాయి.
జార్జ్ VI తన తొస్సపోవు కోసం, అత్యంత విజయవంతంగా ఆస్ట్రేలియన్ ప్రసంగం చికిత్సకుడు లయనెల్ లోగ్ కింద, స్పీచ్ థెరపి సంవత్సరాలు చేరుకుంటాయి. ఈ అకాడమీ అవార్డు గెలుచుకున్న చలన చిత్రాలు కోలిన్ ఫిర్త్ జార్జ్ VI పోషిస్తుంది దీనిలో కింగ్ యొక్క స్పీచ్ (2010) లో నిర్వహించబడుతుంది. చిత్రం కూడా వయస్సు 16 వరకు చిన్నప్పుడు నత్తిగా పలుకు ఉపయోగిస్తారు డేవిడ్ సీడ్లర్ అసలు స్క్రీన్ప్లే ఆధారంగా. [77]
చర్చిల్, బహుశా నేరుగా తనను చర్చించడం లేదు, పేర్కొన్నారు "[s] ometimes కొద్దిగా మరియు unpleasing కాదు తొస్సపోవు లేదా అవరోధం ప్రేక్షకుల దృష్టిని భద్రపరచడంలో కొన్ని సహాయం ఉంది ..." [78] అయితే, చర్చిల్ తెలుసు మరియు వారికి వ్యాఖ్యానించారు తన నత్తిగా పలుకు మీద నమ్మారు లేదా అతనికి ఒక ముఖ్యమైన సమస్య ఉండేది. అతని కార్యదర్శి ఫిలిస్ Moir "విన్స్టన్ చర్చిల్ జన్మించాడు మరియు ఒక నత్తిగా పలుకు తో కలిసి పెరిగాను" అని వ్యాఖ్యానించారు నేను విన్స్టన్ చర్చిల్ యొక్క ప్రైవేట్ కార్యదర్శి ఆమె 1941 పుస్తకం లో. ఆమె కూడా ఒక గురించి సంఘటన 'అతను ఎల్లప్పుడూ ఉన్నప్పుడు ఉత్తేజిత విధంగా ఇది అతను మాట్లాడేటప్పుడు నత్తిగా "SS కేవలం ss అద్భుతమైన వార్తలు.' గమనించాలి యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క ఒక ప్రసంగ పర్యటనపై ఏర్పాట్లు సహాయం చేసిన లూయిస్ జె Alber, (అమెరికన్ మెర్క్యురీ వాల్యూమ్ 55 లో రాశాడు 1942) అని "చర్చిల్ తన అభిప్రాయాలను వ్యక్తం చేయడానికి చాలా ఇబ్బందులు పడ్డాడు కాని తన నత్తిగా పలుకు గొంతు లో అతన్ని పట్టుకుంటాడు మరియు అతని ముఖం ఊదా మారిన" మరియు "ఒక నత్తిగా పలుకు మరియు ఒక లిస్ప్, తన అంగిలి లో ఒక లోపం ద్వారా పెద్ద కొలత సంభవించే రెండింటినీ జన్మించాడు, చర్చిల్ వద్ద అని మొదటి తీవ్రమైన ప్రజా మాట్లాడే లో అయ్యాయి. ఇది తన అస్థిరమైన అంగవైకల్యాన్ని ఉన్నప్పటికీ, అతను మా సమయం యొక్క గొప్ప వక్తలు తయారు, ఆ వ్యక్తి యొక్క పట్టుదల యొక్క లక్షణం. "
ఇటువంటి స్థిరంగా ఒకరి జీవితంలో మిగిలిన నత్త షెల్ నుండి త్రాగునీరు "వాతావరణ మేఘావృతం ఉన్నప్పుడు ముఖం లో ఒక stutterer నొక్కిన", ఒక కండరము వంటి మాతృభాష బలోపేతం, మరియు వివిధ మూలికా శతాబ్దాలుగా "నివారిణులు" ఉపయోగించారు. [ 79] అదే విధంగా, గత ప్రజలు బేసి భావించే నేడు నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క కారణాలు గురించి సిద్ధాంతాలు కు చందా చేసారు. చాలా చిన్న టంగ్, లేదా "పని కలిగి, పిల్లల అతని లేదా ఆమె మొదటి పదాలు మాట్లాడారు ముందు పిల్లల జుట్టు కత్తిరించి, ఒక శిశువు అద్దం లో చూడవచ్చు అనుమతిస్తుంది, బిడ్డకు పాలు సరిగ్గా తినటం, చాలా శిశువుగా చక్కలిగింతలు పెట్టడం నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క ప్రతిపాదిత కారణాలు ఉన్నారు దెయ్యంగా. "[79]
ప్రసిద్ధ సంస్కృతి [మార్చు]

ప్రధాన వ్యాసం: ప్రముఖ సంస్కృతిలో నత్తిగా మాట్లాడటం
జాజ్ మరియు Eurodance సంగీతకారుడు Scatman జాన్ నత్తిగా పలుకు విధి ప్రతికూలంగా అధిగమించడానికి పిల్లల సహాయం పాట "Scatman (స్కీ బా బాప్ బా DOP బాప్)" రాశాడు. జాన్ పాల్ లార్కిన్ జన్మించిన Scatman ఒక నత్తిగా పలుకు తాను మాట్లాడారు మరియు నత్తిగా కమ్యూనిటీ అద్భుతమైన సేవ కోసం అమెరికన్ స్పీచ్ భాషా-వినికిడి అసోసియేషన్ యొక్క అన్నీ గ్లెన్ అవార్డును గెలుచుకుంది. [80]
అన్ని గంటలు తెరువు బ్రిటిష్ హాస్య నుండి ఫిక్షన్ పాత్ర ఆల్బర్ట్ ఆర్క్ రైట్, stammered మరియు చాలా ధారావాహిక హాస్యం ఈ చుట్టూ తిరుగుతుంది. స్టార్ ట్రెక్ టెలివిజన్ ఫ్రాంచైజ్ మరియు చక్రవర్తి రాబర్ట్ గ్రేవ్స్ ద్వారా నేను, క్లాడియస్ సిరీస్ నుండి క్లాడియస్ మరియు డెరెక్ జాకోబీ నటించే నుండి ఆవర్త పాత్ర రెజినాల్డ్ బార్క్లే బాధపడుతున్న వారి నత్తిగా అధిగమించి చిత్రీకరించారు.
కార్టూన్ పాత్ర భారమైన వరాహం ఒక ముఖ్యమైన నత్తిగా పలుకు ఉంది. తన అసలు వాయిస్ కళాకారుడు, జో డౌఘెర్టీ, ఒక ప్రామాణికమైన తొస్సపోవు ఎందుకంటే తలెత్తాయి. అయితే, డౌఘెర్టీ యొక్క నత్తిగా పలుకు రికార్డింగ్ సెషన్స్ ఎక్కువ లేకపోతే కంటే అవసరం పడుతుంది కారణంగా, అందువలన వార్నర్ బ్రదర్స్ తన జీవితాంతం పోర్కి యొక్క వాయిస్ అందించిన మెల్ బ్లాంక్, తో అతని స్థానంలో. అతను చెప్పిన ఉన్నప్పుడు పోర్కి యొక్క నత్తిగా పలుకు బహుశా చాలా ప్రభావవంతం "అన్ని, చేసారో వార్తలు Th-వ-వ-ఆ!" కూడా stutters వ్యక్తి TUFF నుండి కార్టూన్ పాత్ర Keswick ఉంది కుక్కపిల్ల.
కూడా చూడండి [మార్చు]

నత్తిగా మాట్లాడటం కోసం అమెరికన్ ఇన్స్టిట్యూట్
మెదడులోని నాడిముడులు
బ్రిటిష్ నత్తిగా మాట్లాడుట అసోసియేషన్
డిస్లెక్సియా
నత్తిగా మాట్లాడటం అసోసియేషన్ యూరోపియన్ లీగ్
ఇజ్రాయెల్ నత్తిగా అసోసియేషన్
Stutterers జాబితా
మాల్కం ఫ్రేజర్ (లోకోపకారి)
నత్తిగా మాట్లాడుట పిల్లలు కోసం మైఖేల్ పాలిన్ సెంటర్
జాతీయ నత్తిగా అసోసియేషన్, యునైటెడ్ స్టేట్స్
సంభాషణ ప్రక్రియ
అమెరికా నత్తిగా ఫౌండేషన్
భారత నత్తిగా మాట్లాడుట అసోసియేషన్
కింగ్ యొక్క స్పీచ్
రాక్షసుడు స్టడీ
గమనికలు [మార్చు]

^ ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ ICD-10 F95.8 - రొద.
^ ఫౌండేషన్ యొక్క వెబ్సైట్ నత్తిగా మాట్లాడటం న, రొద గురించి అపోహలు.
^ Http://www.stutteredspeechsyndrome.com
^ ఇర్విన్, M (2006). Leahy, MM; Au-ఎంగ్, J లో. పరిభాష - ఎలా నత్తిగా నిర్వచించబడి ఉండాలి? మరియు ఎందుకు? పట్టు డిసార్డర్స్ రీసెర్చ్, చికిత్స, మరియు స్వీయ సహాయం: నూతన అవధులు. అంతర్జాతీయ పట్టు అసోసియేషన్. పేజీలు 41-45. ISBN 978-0-9555700-1-8.
^ Ashurst, జెవి; వాసన్, MN (అక్టోబర్ 2011). "అభివృద్ధి మరియు నిరంతర అభివృద్ధి రొద: ప్రాథమిక సంరక్షక వైద్యునిగా కోసం ఒక పర్యావలోకనం.". అమెరికన్ ఓస్టియోపతిక్ అసోసియేషన్ 111 (10) పత్రిక: 576-580. PMID 22065298.
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 5-6
^ కాలినోవ్స్కీ 2006, పేజీలు 31-37
^ గిటార్ 2005, పేజీలు 14-15
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 13-14
^ వార్డ్ 2006, p. 14
^ కాలినోవ్స్కీ 2006, p. 17
^ వార్డ్ 2006, p. 179
^ ఒక బి గిటార్ పేజీలు 16-7 2005,
^ పొల్లాక్, ఆండ్రూ. న్యూయార్క్ టైమ్స్, సెప్టెంబర్ 12, 2006, "నత్తిగా పోరాడటానికి, వైద్యులు బ్రెయిన్ చూడండి".
^ Abcde Sandak, R. "నత్తిగా: ఆదేశించడం నుండి ఒక దృశ్యం". రెండు వైపులా పదునున్న కత్తి. 2000.
^ ఒక బి సి డి ఇ ఎఫ్ g గోర్డాన్, N. (2002). "నత్తిగా: సంఘటనలు మరియు కారణాలు". అభివృద్ధి ఔషధం మరియు పిల్లల న్యూరాలజీ 44 (4): 278-81. doi: 10.1017/S0012162201002067. PMID 11995897.
^ ఒక బి సి డి ఇ క్రైగ్, A.; ట్రాన్, వై (2005). "నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క సాంక్రమిక రోగ విజ్ఞానం: జీవితకాలం పైగా వ్యాప్తి మరియు ఆతురత స్థాయిలు విశ్వసనీయ అంచనాలు అవసరం". స్పీచ్ భాషా పాథాలజీ 7 లో అడ్వాన్సెస్ (1): 41-46. doi: 10.1080/14417040500055060.
^ ఒక బి Yairi, E.; ఆంబ్రోస్, N. (1992). "ప్రీస్కూల్ పిల్లల లో నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క ప్రారంభ: ఎంచుకున్న అంశాలు". 782-8: ప్రసంగం మరియు వినికిడి పరిశోధన 35 (4) పుస్తకం. PMID 1405533.
^ ఒక బి సి వార్డ్ 2006, p. 13
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 114-5
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 13, 115
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 115-116
పేజీలు 117-119 ^ ఒక బి వార్డ్ 2006,
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 4, 332-335
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 4, 332, 335-337
^ ఒక బి సి గిటార్ పేజీలు 2005, 5-6
^ వార్డ్ 2006, p. 11
^ ఒక బి సి గిటార్ 2005, p. 66
^ గిటార్ 2005, p. 39
^ వార్డ్ 2006, p. 12
^ వెస్ట్, R.; నెల్సన్. S, బెర్రీ, M. (1939). "నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క వంశపారంపర్య". స్పీచ్ 25 క్వార్టర్లీ జర్నల్ (25): 23-30. doi: 10.1080/00335633909380434.
^ ఆరవ ఆక్స్ఫర్డ్ Dysfluency కాన్ఫరెన్స్
^ "జన్యు ఉత్పరివర్తన నత్తిగా లింక్డ్ టు". Children.webmd.com. 2010-02-10. 2012-08-13 న తిరిగి పొందబడింది.
^ ABCD కేట్, వాట్కిన్స్; స్మిత్, SM; డేవిస్, S; హొవెల్, P (2007). "అభివృద్ధి నత్తిగా మోటార్ వ్యవస్థ నిర్మాణ మరియు ఫంక్షనల్ అసాధారణతలు". బ్రెయిన్ 131 (పండిట్ 1): 50-9. doi: 10.1093/brain/awm241. PMC 2492392. PMID 17928317.
^ సూ-Eun, చాంగ్ (2007). "బాల్యం నత్తిగా మెదడు శరీర నిర్మాణ శాస్త్రం తేడాలు". NeuroImage.
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 46-7
^ వార్డ్ 2006, p. 58
^ వార్డ్ 2006, p. 43
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 16-21
^ ఒక బి సి డి Bloodstein, ఆలివర్. "నత్తిగా మాట్లాడటం న హ్యాండ్బుక్". పేజీ .142. 2007.
^ బ్రౌన్. "ప్రసంగం మరియు అభివృద్ధి నత్తిగా భాష నిర్మాణ సమయంలో సెరిబ్రల్ కార్యకలాపాలు మార్చిన క్రమాలు. ఒక H2 (15) ఓ పాజిట్రాన్ ఎమిషన్ టోమోగ్రఫీ అధ్యయనం.".
^ వాట్కిన్స్, కేటీ. "అభివృద్ధి నత్తిగా మోటార్ వ్యవస్థ నిర్మాణ మరియు ఫంక్షనల్ అసాధారణతలు.".
^ వార్డ్ 2006, p. 257
^ వార్డ్ 2006, పేజీలు 257-67
^ వార్డ్ 2006, p. 253
^ వార్డ్ 2006, p. 245
^ నత్తిగా మాట్లాడటం, నత్తిగా మాట్లాడుట
^ AB Bothe, AK; ఫిన్, P.; బ్రామ్లెట్, RE (2007). "సూడో మరియు SpeechEasy: కాలినోవ్స్కీ, Saltuklaroglu, స్టువర్ట్, మరియు Guntupalli (2007) ప్రత్యుత్తరం". స్పీచ్ భాషా పాథాలజీ 16 అమెరికన్ జర్నల్: 77-83. doi: 10.1044/1058-0360 (2007/010). PMID 17329678.
^ Bothe, AK; Davidow, JH; బ్రామ్లెట్, రే; INGHAM, RJ (2006). "చికిత్స రీసెర్చ్ 1970-2005 రొద: ప్రవర్తన, అభిజ్ఞాత్మక మరియు సంబంధిత విధానాలు I. ది సిస్టమాటిక్ రివ్యూ చొప్పించడం ట్రయల్ నాణ్యత అంచనా". 321-341: స్పీచ్ భాషా పాథాలజీ 15 (4) అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్. doi: 10.1044/1058-0360 (2006/031). PMID 17102144.
^ ABC Bothe, AK; Davidow, JH; బ్రామ్లెట్, రే; Franic, DM; INGHAM, RJ (2006). "చికిత్స రీసెర్చ్ 1970-2005 రొద:. II ఔషధ విధానాలు యొక్క క్రమబద్దమైన సమీక్ష చొప్పించడం ట్రయల్ నాణ్యత అంచనా". 342-352: స్పీచ్ భాషా పాథాలజీ 15 (4) అమెరికన్ జర్నల్ ఆఫ్. doi: 10.1044/1058-0360 (2006/032). PMID 17102145.
^ మగుర్, GA; రిలే, GD; ఫ్రాంక్లిన్, DL; గోట్స్చాక్, LA (2000). "నత్తిగా చికిత్స కోసం Risperidone". 479-82: క్లినికల్ మానసిక 20 (4) పుస్తకం. doi: 10.1097/00004714-200008000-00013. PMID 10917410.
నత్తిగా మాట్లాడటం కోసం ^ నూతన ఔషధాలు (ఫౌండేషన్ యొక్క వేసవి 2007 న్యూస్లెటర్ రొద. మాగౌరే, గెరాల్డ్ A., కాలిఫోర్నియా విశ్వవిద్యాలయం, మెడిసిన్ ఇర్విన్ స్కూల్) క్షితిజ సమాంతర ఉండవచ్చు.
^ Messer, స్టాన్లీ B. (జూన్ 1983). ": పరిమితులు, అవకాశాలను మరియు విక్రయాల్లో మానసిక మరియు ప్రవర్తన చికిత్స ఏకీకృతం". క్లినికల్ సైకాలజీ 22 (2) బ్రిటిష్ జర్నల్: 131-132.
^ మక్ కార్డ్, Hallack (1955). "హిప్నోథెరపీ మరియు నత్తిగా మాట్లాడటం". 210-214: క్లినికల్ మరియు ప్రయోగాత్మక వశీకరణ 3 (4) పుస్తకం.
^ ఓక్లే, D.; మాస్, G. (స్ప్రింగ్ 1996). ": ఎ కేస్ స్టడీ వశీకరణ ఉపయోగించి మార్పు నత్తిగా మాట్లాడటం". అవుట్ మాట్లాడుతూ. బ్రిటిష్ నత్తిగా మాట్లాడుట అసోసియేషన్.
^ మూర్, విల్బర్ E. (జూన్ 1946). "Stutterers కోసం చికిత్స యొక్క ఒక వ్యవస్థలో వశీకరణ". స్పీచ్ మరియు హియరింగ్ డిజార్డర్స్ 11 జర్నల్: 117-122.
^ ఫిషర్, మార్టిన్ N. (వింటర్ 1970). "నత్తిగా: ఒక మానసిక దృశ్యం". సమకాలీన సైకోథెరపీ 2 (2) పుస్తకం. పేజీలు 124-127. ఆగష్టు 2012 13 న సేకరించబడింది.
^ [1] తీరప్రాంతాల్లో శ్వాస మీద బ్రిటిష్ నత్తిగా మాట్లాడుట అసోసియేషన్ పేజీ.
నత్తిగా మాట్లాడటం కోసం ^ [2] అమెరికన్ ఇన్స్టిట్యూట్
^ Yairi, E. (1993). "Epidemiologic మరియు ప్రీస్కూల్ వయస్సు గల పిల్లలు ఎవరు నత్తిగా పలుకు చికిత్స సమర్థతను పరిశోధనలో ఇతర అంశాలుపై". 197-220: పట్టు డిజార్డర్స్ 18 (2-3) జర్నల్ ఆఫ్. doi: 10.1016/0094-730X (93) 90007-Q.
^ ఒక బి సి డి వార్డ్ 2006, p. 16
^ Yairi, E (పతనం 2005). "నత్తిగా లింగ ఫాక్టర్". 5: అమెరికా వార్తా ఫౌండేషన్ రొద.
^ ఒక బి సి డి గిటార్ 2005, p. 7
^ ఆండ్రూస్, G; క్రైగ్, A.; Feyer, AM; Hoddinott, S.; హోవీ, P.; నీల్సన్, M. (1983). "నత్తిగా: 1982 సిర్కా పరిశోధన ఫలితాలను మరియు సిద్ధాంతాల ఒక సమీక్ష". ప్రసంగం మరియు వినికిడి లోపాలు 48 (3) పత్రిక: 226-46. PMID 6353066.
^ మాన్సన్, హెచ్ (2000). "బాల్యం రొద: సంభవం మరియు అభివృద్ధి". 47-57: పట్టు డిజార్డర్స్ 25 (1) పత్రిక. doi: 10.1016/S0094-730X (99) 00023-6.
^ ఒక బి Yairi, E; ఆంబ్రోస్, N; కాక్స్, N (1996). "నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క జెనెటిక్స్: ఎ క్రిటికల్ రివ్యూ". 771-784: రీసెర్చ్ 39 విన్న స్పీచ్ లాంగ్వేజ్ జర్నల్.
^ AB Kloth, S; జాన్సెన్, పి; Kraaimaat, F; Brutten, G (1995). "ఆరంభం ముందు స్పీచ్-మోటార్ మరియు నత్తిగా పలుకు యువకులు భాషా నైపుణ్యాలు". 157-70: పట్టు డిజార్డర్స్ 20 (20) పుస్తకం. doi: 10.1016/0094-730X (94) 00022-L.
^ ఒక బి ప్రోక్టర్, A.; డఫ్, M.; Yairi, E. (2002). "బాల్యం నత్తిగా ప్రారంభ: ఆఫ్రికన్ అమెరికన్స్ మరియు యూరోపియన్ అమెరికన్లు". ASHA లీడర్ 4 (15): 102.
^ ఒక బి సి Yairi, E.; ఆంబ్రోస్, N. (2005). "పూర్వ ప్రాధమిక నత్తిగా మాట్లాడటం". ప్రో-Ed (ఆస్టిన్, టెక్సాస్).
^ గిటార్ 2005, p. 22
^ Yairi, E.; ఆంబ్రోస్, N. G. (1999). "పూర్వ ప్రాధమిక నేను రొద: పట్టుదల మరియు రికవరీ రేట్లు". 1097-112: స్పీచ్, భాష, మరియు వినికిడి రీసెర్చ్ 42 (5) పుస్తకం. PMID 10515508.
^ క్రైగ్, A.; Hancock, K.; ట్రాన్, వై; క్రైగ్, M.; పీటర్స్, K. (2002). "జీవితకాలమంతటికీ అంతటా సమాజంలో నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క సాంక్రమిక రోగ విజ్ఞానం". 1097-105: స్పీచ్, భాష, మరియు వినికిడి రీసెర్చ్ 45 (6) పుస్తకం. doi: 10.1044/1092-4388 (2002/088). PMID 12546480.
^ Nwokah, E (1988). "ద్విభాషా స్పీకర్లు ప్రవర్తనను నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క అసమతుల్యత". 357-373: పట్టు డిజార్డర్స్ 13 (5) పుస్తకం. doi: 10.1016/0094-730X (88) 90004-6.
^ Sheree రీస్, జోసెఫ్ జోర్డనియా (2001). "కొంతమంది ఆగ్నేయ ఆసియా దేశాల్లో చైనీస్ జనాభాలో రొద: వైఖరి మరియు ఇన్సిడెన్స్ ఒక ప్రాథమిక విచారణ". "నత్తిగా అవేర్నెస్ డే"; మిన్నెసోటా స్టేట్ యూనివర్సిటీ, మాన్కాటో.
^ ఒక బి సి డి Brosch, S; Pirsig, W. (2001). "చరిత్ర మరియు సంస్కృతిలో నత్తిగా మాట్లాడటం". Int. J. పెదిట్ర్. Otorhinolaryngol. 59 (2): 81-7. doi: 10.1016/S0165-5876 (01) 00474-8. PMID 11378182.
^ ఒక బి రీబర్, RW; Wollock, J (1977). "నత్తిగా సిద్ధాంతం మరియు చికిత్స యొక్క చరిత్ర". 3-24: సంభాషణ క్రమరాహిత్యాలు 10 (1-2) జర్నల్ ఆఫ్. doi: 10.1016/0021-9924 (77) 90009-0. PMID 325028.
^ డేవిడ్ సీడ్లర్ (20 డిసెంబర్ 2010). "'కొంటెచేష్టలు పదం' కింగ్ యొక్క నత్తిగా పలుకు (మరియు గని) నయమవుతుంది ఎలా". డైలీ మెయిల్.
^ "చర్చిల్: ప్రసంగ ఎ స్టడీ". చర్చిల్ సెంటర్. 2005-04-05 న తిరిగి పొందబడింది.
^ ఒక బి Kuster, జుడిత్ Maginnis (2005-04-01). "నత్తిగా గురించి జానపద మిత్స్". మిన్నెసోటా స్టేట్ యూనివర్సిటీ. 2005-04-03 న తిరిగి పొందబడింది.
^ పురస్కారాలు మరియు గుర్తింపు. 2009-12-10 న తిరిగి పొందబడింది.
సూచనలు [మార్చు]

గిటార్, బారీ (2005). నత్తిగా: దాని స్వభావం మరియు చికిత్స ఇంటిగ్రేటెడ్ అప్రోచ్ టు. శాన్ డియాగో: లిపిన్కాట్ విలియమ్స్ & విల్కిన్స్. ISBN 0-7817-3920-9.
కాలినోవ్స్కీ, JS; Saltuklaroglu, T (2006). నత్తిగా మాట్లాడటం. శాన్ డియాగో: బహుళ పబ్లిషింగ్. ISBN 978-1-59756-011-5.
వార్డ్, డేవిడ్ (2006). నత్తిగా మాట్లాడటం మరియు అల్లరి: అవగాహన చికిత్స కోసం ప్రణాళికలు. హోవ్ మరియు న్యూయార్క్ సిటీ: సైకాలజీ ప్రెస్. ISBN 978-1-84169-334-7.
మరింత చదవడానికి [మార్చు]

ఒక పర్ Alm, (2004). "నత్తిగా మాట్లాడటం మరియు బేసల్ గాంగ్లియా సర్క్యూట్లు: సాధ్యం సంబంధాలు విమర్శనాత్మక సమీక్షకు" (PDF). 325-69: సంభాషణ క్రమరాహిత్యాలు 37 (4) పుస్తకం. doi: 10.1016/j.jcomdis.2004.03.001. PMID 15159193.
A. ప్రతి Alm, (2005). నత్తిగా మాట్లాడటం యొక్క నైమిత్తిక వ్యవస్థలు. డాక్టరల్ సిద్ధాంత వ్యాసానికి, క్లినికల్ న్యూరోసైన్స్, లండ్ విశ్వవిద్యాలయంలో, స్వీడన్ విభాగం.
కాంప్టన్ DG (1993). నత్తిగా మాట్లాడుట: దాని స్వభావం, చరిత్ర, కారణాలు మరియు ఉపాయాలు. & స్టౌటన్. ISBN 0-340-56274-9.
Conture, ఎడ్వర్డ్ G (1990). నత్తిగా మాట్లాడటం. ప్రెంటిస్ హాల్. ISBN 0-13-853631-7.
ఫ్రేజర్, జేన్ (2005). మీ చైల్డ్ Stutters ఉంటే: తల్లిదండ్రులు కోసం ఒక గైడ్. అమెరికా ఫౌండేషన్ రొద. ISBN 0-933388-44-6.
నా రొద [కేస్ స్టడీ, జుడిత్ M. Kuster, మిన్నెసోటా స్టేట్ యూనివర్సిటీ, మాన్కాటో] http://www.mnsu.edu/comdis/kuster/casestudy/path/mondlin.html అంతం ఎలా Mondlin, M.,
Rockey, D., ది నైన్టీన్త్ సెంచురీ బ్రిటన్ లో స్పీచ్ డిజార్డర్: నత్తిగా చరిత్ర, క్రూం హెల్మ్, (లండన్), 1980. ISBN 0-85664-809-4
గోల్డ్, డానియల్. ", అమెరికన్ పాపులర్ సాంగ్ లో 1890-1930 రొద." లెర్నర్, నీల్ (2006) లో. ఆఫ్ సౌండింగ్: సంగీతం లో థియోరైజింగ్ అంగవైకల్య. న్యూయార్క్, లండన్: రౌట్లెడ్జ్. పేజీలు 91-105. ISBN 0-415-97906-4.
బాహ్య లింకులు [మార్చు]

ఈ వ్యాసం (3 భాగాలు) · (సమాచారం) వినండి
పార్ట్ 1 • పార్ట్ 2 • పార్ట్ 3

ఈ ఆడియో ఫైల్ 2006-01-16 నాటి "నత్తిగా మాట్లాడటం" వ్యాసం చేర్పు నుండి సృష్టించబడింది, మరియు వ్యాసం సవరణలు తరువాత తెలియచేయడం లేదు. (ఆడియో సహాయం)
మరింత మాట్లాడే వ్యాసాలు

నత్తిగా మాట్లాడుట లేదా Wiktionary, స్వేచ్చా నిఘంటువులో లో నత్తిగా మాట్లాడటం చూడండి.
ఓపెన్ డైరెక్టరీ ప్రాజెక్ట్ నత్తిగా మాట్లాడటం
ఓపెన్ డైరెక్టరీ ప్రాజెక్ట్ (సంస్థలు) వద్ద నత్తిగా మాట్లాడటం
http://www.asha.org/public/speech/disorders/stuttering.htm
http://www.nidcd.nih.gov/health/voice/pages/stutter.aspx
http://www.stammering.org/adther.html

Lisp is translated by google translate as అస్పష్టముగా మాటలాడు/తొస్సపోవు is a better translation I think

Lisp is translated  by  google translate as

అస్పష్టముగా మాటలాడు
నత్తిగా పలుకు
తొస్సపోవు is a better translation I think

అస్పష్టముగా మాటలాడు
వికీపీడియా నుండి
http://en.wikipedia.org/wiki/Lisp - MW-navigationhttp :/ / en.wikipedia.org / wiki / లిస్ప్ - p-శోధన
ప్రోగ్రామింగ్ భాష కోసం, లిస్ప్ (ప్రోగ్రామింగ్ భాష) చూడండి. ఇంటర్నెట్ ప్రోటోకాల్ కోసం, గుర్తింపుదారుడు / గుర్తించేది విడిపోవడం ప్రోటోకాల్ చూడండి.
అస్పష్టముగా మాటలాడు
వర్గీకరణ మరియు బాహ్య వనరులు
ICD-10
F80.8
ICD-9
307,9
కూడా sigmatism అని పిలిచే ఒక లిస్ప్, దీని బాధితులకు ఊష్మవర్ణాలు ([లు], [z], [ʒ], [ʃ], [tʃ], [dʒ]). [1] ఈ misarticulations స్పష్టం పోతున్నాము ఒక మాటలో తేడా ఉంది తరచుగా అస్పష్టంగా ప్రసంగంలో ఫలితంగా.
విషయ సూచిక
  [దాచు]
Lisps యొక్క • 1 పద్ధతి
Lisps యొక్క • 2 కాజ్
• 3 చికిత్స
• 4 ప్రముఖ వ్యక్తులు
• 5 ఇవి కూడా చూడండి
• 6 సూచనలు
• 7 బాహ్య లింకులు
Lisps [మార్చు] రకం
నాలుక కొన ముందు పళ్ళు తాకినపుడు lisping ముందు పళ్ళు మరియు "dentalised" మధ్య నాలుక చొచ్చుకొని యొక్క కొన ఉత్పత్తి ఉన్నప్పుడు • "Interdental" lisping ఉత్పత్తి.
• "పార్శ్వ" లిస్ప్ ఉన్న [s] మరియు [z] శబ్దాలు నాలుక వైపులా పైగా నేట్టబడుతుంది గాలి ప్రవాహం ఫలితంగా ఉత్పత్తి చేస్తారు. ఇది కూడా 'పెద్ద మొత్తంలో Ess' లేదా ఒక 'పెద్ద మొత్తంలో లిస్ప్' తడి, spitty ధ్వని కారణంగా అంటారు. ఇది "L" టోన్లు ఉత్పత్తి విషయానికి వస్తే ఈ జరిమానా ఉంది, కానీ "S" టోన్ చేయడం ప్రయత్నిస్తున్న అది పెద్ద మొత్తంలో లేదా తడి ధ్వనులు. ఈ lateralised శబ్దాలకు చిహ్నాలు బాధపడుతున్న ప్రసంగం కోసం విస్తరించిన అంతర్జాతీయ ధ్వనిశాస్త్ర అక్షరమాల ఉన్నాయి ([ʪ] మరియు [ʫ]).
భాగం లేదా మొత్తం వాయు ప్రవాహం నాసికా ద్వారా దర్శకత్వం ఉన్నప్పుడు • ఒక "నాసికా లిస్ప్" ఏర్పడుతుంది.
నాలుక మరియు హార్డ్ ఉపరితల మధ్య స్ట్రీమ్ పాస్ వలన hissing ధ్వని అధిక ఫ్రీక్వెన్సీ విజిల్ లో • ఒక "త్రిశూలాన్ని లిస్ప్" ఫలితాలు.
• ఒక "dentalized లిస్ప్" సాధారణంగా నాలుక మధ్య పాస్ శ్వాస స్ట్రీమ్ కోసం ఒక ఇరుకైన, groved మార్గాన్ని కోసం అనుమతించక చాలా చాలా ముందుకు మాతృభాష ఉంచడం ద్వారా, నోటి కుహరంలో శ్వాస స్ట్రీమ్ occluding ఫలితంగా, ఒక ఉబ్బస నాణ్యత లేదు మరియు దంతమూలీయ శిఖరం.
స్పీకర్ మృదువైన అంగిలి సంబంధం రావడం నాలుక మధ్యతరగతి శబ్దాలు కల్పించుకునే ప్రయత్నం • ఒక "తాలవ్య లిస్ప్", ఉంది. [1]
Lisps మార్చు కారణం

Lisps భౌతిక లేదా మానసిక కారణాలు గాని ఉండవచ్చు. అత్యంత lisps నోరు లోపల నాలుక స్థానానికి తప్పుల వల్ల ఉంటాయి. తరచుగా ఈ సమస్యలు చర్చించారు మాతృభాష థ్రస్ట్ ఉంది దీనిలో పూర్వ ముందరి దాటి మాతృభాష చొచ్చుకొని. ఈ చొచ్చుకొచ్చిన ప్రసంగం అలాగే మింగడం మరియు lisping దారితీస్తుంది ప్రభావితం. నాలుక ముడవలేకపోవుట లేదా నాలుక టై కూడా పిల్లల lisps బాధ్యత ఉంటుంది. అయితే ఈ లోపాలను మాతృభాష టై మాతృభాష టై. [2] Overbites మరియు underbites దిద్దుబాటు తరువాత కూడా లేదా కండరాల బలహీనత కూడా lisping దోహదం చేయవచ్చు ద్వారా కలిగే చెప్పలేము. తాత్కాలిక lisps దంత పని, దంతాలు లేదా ఉంచబడ్డ లేదా వాపు లేదా గాయాలు భాషలు ఇటువంటి దంత గృహోపకరణాలు కారణం కావచ్చు.
పిల్లల lisps చికిత్స చికిత్స సాధారణంగా ప్రసంగం చికిత్సా ఉంటుంది మరియు సాధారణంగా విజయవంతమైన ఉంది. స్పీచ్ థెరపీ సెషన్స్ ప్రత్యేకంగా అంశాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది ఏ సెషన్ లో ఏమి అయినప్పటికీ కార్యకలాపాలు మరియు ప్రసంగం కవాతులు అనేక రకాల ఉన్నాయి. ఈ సెషన్ల కంటెంట్ ప్రతి చికిత్స సెషన్ పొడవు (సాధారణంగా ఒక అర్ధ గంట మరియు ఒక గంట మధ్య), దాని స్థానం (హోమ్, పాఠశాల లేదా ఒక ప్రైవేట్ సౌకర్యం లేదో), చేరి పిల్లల వయస్సు, ద్వారా ప్రభావితం చేస్తుంది లేదో చికిత్స సెషన్ ప్రైవేట్ లేదా ఒక సమూహం, మరియు చికిత్స చేయబడుతున్న లిస్ప్ రకం ఉంటుంది.
ఉచ్ఛారణ లేదా లిస్ప్ లోపాలు సరిదిద్దే ప్రముఖ పద్ధతి శబ్దాలు వేరుచేసి ఒంటరిగా ధ్వని సరిచేసిన పని ఉంది. ప్రాథమిక ధ్వని, లేదా వర్ణ, చికిత్స కోసం ఒక లక్ష్యం ఎంపిక ఉంది. సాధారణంగా ఒక పదం లోపల ధ్వని యొక్క స్థానం భావిస్తారు మరియు లక్ష్యంగా ఉంది. ధ్వని పదం, మధ్య, లేదా పదం యొక్క ముగింపు (ప్రారంభ మధ్యస్థ, లేదా చివరి) ప్రారంభంలో కనిపిస్తుంది.
ఉదాహరణకు టేక్, ఒక "S" ధ్వని దిద్దుబాటు (లిస్ప్). చాలా మటుకు, ఒక సంభాషణ భాషా రోగ నిర్ధారక (SLP) "Sssssss" పని వ్యాయామాలు అమలు చేస్తుంది. ప్రారంభ ఆచరణ పదాలు ఎక్కువగా ఇటువంటి "తెరచాప, అన్నారు, జబ్బుపడిన సూర్యుడు, సబ్బు, సిప్, చెప్పటానికి" వంటి "S-ప్రారంభ" పదాలు కలిగిఉంటాయి. ఈ ప్రోటోకాల్ ప్రకారం, SLP నెమ్మదిగా ధ్వని ఉత్పత్తి మెరుగుపరుస్తుంది వంటి పనులు సంక్లిష్టత (ఉచ్చారణలను సందర్భంలో) పెంచుతుంది. పెరిగింది సంక్లిష్టత ఉదాహరణలు ఇక బహుళ అక్షర పదాలు మాట్లాడుతూ, లేదా ఉచ్చారణ యొక్క గతి పెరుగుతున్న, పదబంధాలు మరియు వాక్యాలు పదాలు మాట్లాడుతూ కలిగి ఉంటుంది.
ఈ పద్ధతిని ఉపయోగించి, SLP ఒక ఫొనెటిక్ స్థిరమైన పద్ధతిలో ఒక ధ్వని లక్ష్యంగా తన / ఆమె విద్యార్థి తో విజయం సాధిస్తుంది. శబ్ద నిలకడ లక్ష్యంగా ధ్వని చిన్న సాధ్యం స్థాయి (వర్ణ, ఫోన్, లేదా సవర్ణం) మరియు ఉత్పత్తి యొక్క సందర్భంలో స్థిరంగా ఉంటుంది అని వేరు అని అర్థం. ఇతర శబ్దాలు (అచ్చులు లేదా హల్లులు) తో గ్రూపింగ్ పదం లోపల స్థానం, మరియు సంక్లిష్టత ఇవన్నీ ఉత్పత్తి ప్రభావితం చేయవచ్చు ఎందుకంటే క్రమబద్ధత, క్లిష్టమైనది.
ఒక లిస్ప్ చికిత్స కోసం మరొక ప్రసిద్ధ పద్ధతిగా "S" ధ్వని మాట్లాడుతూ ఉన్నప్పుడు మాతృభాష స్థానంలో చేయాలి ఖచ్చితంగా ఒక స్పర్శ క్యూ అందించడానికి నోటిలో వెళ్ళి ఆ ప్రత్యేకంగా రూపొందించిన పరికరాలు ఉపయోగిస్తుంది. ఈ స్పర్శ చూడు సంప్రదాయ చికిత్స కంటే రెండు రెట్లు వేగంగా లిస్ప్ తప్పులను దిద్దటం తేలింది.
గాని లేదా రెండు పద్ధతులను ఉపయోగించి, స్థిరమైన సందర్భాలలో పునరావృతం విద్యార్థి సరిగా భాష ఉత్పత్తి అవసరం అన్ని అవసరమైన ప్రక్రియల align అనుమతిస్తుంది; భాష నైపుణ్యాలు (మెదడు లో సరైన శబ్దాలు సూత్రీకరించి సామర్థ్యం: నేను చేయడానికి ఏం శబ్దాలు అవసరం?), మోటార్ ప్రణాళిక (తెలియజేసిన మరియు దవడ మరియు నాలుక ఉద్యమాలు:? ఎలా ధ్వని ఉత్పత్తి లేదు), మరియు శ్రవణ సంవిధాన (స్వీకార చూడు:? ధ్వని సరిగ్గా ఉత్పత్తి నాకు సరి చేయాలి?). ఒక ఉచ్చారణ లేదా లిస్ప్ వ్యాధికి ఒక విద్యార్థి ఈ ప్రాంతాల్లో ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ లోపం ఉంది. లోపం సరిచేయుటకు, సర్దుబాట్లు ఈ ప్రక్రియల ఒకటి లేదా ఎక్కువ చేసిన ఉండాలి. అది సరి ప్రక్రియ కాదు, విచారణ మరియు లోపం కంటే. చాలా అంశాలు అయితే, వేరియబుల్ (ధ్వని) వేరు వేగంగా తుది ఫలితంగా పొందడానికి అత్యవసరం.
ఒక ఫొనెటిక్ స్థిరమైన చికిత్స వ్యూహం పదే అదే విషయం సాధన అంటే. ఏమి ఆచరణలో ఉంది స్థిరంగా ఉంటుంది మరియు మారదు. పదాలు మారుతుందని, కాని వర్ణ మరియు దాని స్థానాలు (చెప్పటానికి, సిప్, గుమ్మము, సబ్బు, ...) అదే. అందువలన, రుగ్మత విజయవంతమైన దిద్దుబాటు సంభాషణ ఉత్పత్తి (నాలుక స్థానాలు, సెరిబ్రల్ ప్రాసెసింగ్, మొదలైనవి) తో చేరి ఇతర కారకాలు అభిసంధానించడం లేదా మారుతున్న కనబడుతుంది. ఒక విజయవంతమైన ఫలితంగా (మాటలు) సాధించవచ్చు ఒకసారి, అప్పుడు స్థిరమైన పద్ధతిని సరైన ప్రొడక్షన్స్ ఉపబల అవసరం అవుతుంది.
కష్టం ధ్వని mastered ఉన్నప్పుడు, పిల్లల అప్పుడు అప్పుడు అక్షరాలు, పదాలు, పదబంధాలు మరియు వాక్యాలను ధ్వని చెప్పటానికి నేర్చుకుంటారు. పిల్లల lisping లేకుండా ఒక మొత్తం వాక్యాన్ని మాట్లాడలేని ఉన్నప్పుడు, శ్రద్ధ అప్పుడు సహజ సంభాషణ అంతా సరైన ధ్వనులను ఉత్పత్తి చేయడానికి పై దృష్టి. చికిత్స యొక్క కోర్సు చివరలో, పిల్లల అవసరమైన వంటి సరిచేయడంలో అతని లేదా ఆమె సొంత ప్రసంగం మానిటర్ ఎలా బోధించాడు, మరియు ఉంటుంది. స్పీచ్ థెరపీ కొన్నిసార్లు సమస్యను పరిష్కరించడానికి చేయవచ్చు, కానీ అయితే కొన్ని సందర్భాల్లో స్పీచ్ థెరపి పని విఫలమైతే.
శాశ్వత lisps తరచుగా విస్తృతమైన నోటి చర్యల ద్వారా సరి చేయవచ్చు. తరచుగా, ఒక రోగి తీవ్రమైన మీది పళ్ళ తీపు ఉన్నప్పుడు, ఒక లిస్ప్ దీనివల్ల సమయం కాలంపాటు ఆర్థోడోంటిక్ జంట కలుపులు మరియు రబ్బరు బ్యాండ్లు కలిగి సమస్య సరి, మరియు లిస్ప్ పరిష్కరించడానికి.
ప్రముఖ వ్యక్తులు [మార్చు]
• మైఖేల్ బుబుల్
• విన్స్టన్ చర్చిల్
• రుడాల్ఫ్ గిలియానీ, న్యూయార్క్ నగరాన్ని మాజీ మేయర్ [3]
• లూయిస్ ఇనాసియో లూలా డా సిల్వా, [4] బ్రెజిల్ యొక్క మాజీ అధ్యక్షుడు
• బ్రియాన్ ముర్రే (ఐస్ హాకీ), ​​NHL యొక్క ఒట్టావా సెనెటర్స్ జనరల్ మేనేజర్
• డస్టిన్ బ్రౌన్
• మైఖేల్ ఫెల్ప్స్
• బిజీ ఫిలిప్స్ [5]
• జాక్ స్వాగర్, WWE కోసం ప్రొఫెషనల్ మల్లయోధుడు
• మైక్ టైసన్
• బార్బర వాల్టర్స్
• ఎల్లీ Goulding, గాయకుడు
కూడా చూడండి [మార్చు]
• గే లిస్ప్
సూచనలు
1. ^ ఒక బి బోవెన్, కారోలిన్. "Lisping - ఉన్నప్పుడు / s / మరియు / z / చెప్పటానికి హార్డ్ ఉన్నాయి". 2006-03-07 న తిరిగి పొందబడింది.
2. ^ రేగే, వివేక్. "శిశువులలో టంగ్ టై". మార్చి 2013 14 న సేకరించబడింది.
3. ^ బోయర్, పీటర్ J. (2007-08-20). "Mayberry మాన్". newyorker.com. CondéNet ఇంక్ 2008-07-31 న తిరిగి పొందబడింది.
4. ^ లూలా NAO tem సంధాన ప్రెసా (పోర్చుగీస్ లో)
5. ^ Http://www.youtube.com/watch?v=Tfe2sroEZQk
బాహ్య లింకులు [మార్చు]
• http://www.speechdisorder.co.uk/Lisps.html
•
• http://www.pediatriconcall.com/forpatients/commonchild/HeadAndNeck/tongue_tie.asp



Lisp
stutter
stammer

Lisp
From Wikipedia, the free encyclopedia
http://en.wikipedia.org/wiki/Lisp - mw-navigationhttp://en.wikipedia.org/wiki/Lisp - p-search
For the programming language, see Lisp (programming language). For the Internet protocol, see Locator/Identifier Separation Protocol.
Lisp
Classification and external resources
ICD-10
F80.8
ICD-9
307.9
A lisp, also known as sigmatism, is a speech impediment whose sufferers are unable to articulate sibilants ([s], [z], [ʒ], [ʃ], [tʃ], [dʒ]).[1] These misarticulations often result in unclear speech.
Contents
  [hide]
• 1 Type of lisps
• 2 Cause of lisps
• 3 Treatment
• 4 Notable People
• 5 See also
• 6 References
• 7 External links
Type of lisps [edit]
• "Interdental" lisping is produced when the tip of the tongue protrudes between the front teeth and "dentalised" lisping is produced when the tip of the tongue just touches the front teeth.
• The "lateral" lisp is where the [s] and [z] sounds are produced as a result of air-flow being pushed over the sides of the tongue. It is also called 'slushy ess' or a 'slushy lisp' due to the wet, spitty sound. This is fine when it comes to producing the "L" tones, but it sounds slushy or wet when trying to make out the "S" tone. The symbols for these lateralised sounds are in the Extended International Phonetic Alphabet for disordered speech ([ʪ] and [ʫ]).
• A "nasal lisp" occurs when part or the entire air stream is directed through the nasal cavity.
• A "trident lisp" results in a high-frequency whistle of hissing sound caused by stream passing between the tongue and the hard surface.
• A "dentalized lisp" does not have a sibilant quality, resulting from occluding the breath stream in the oral cavity, usually by placing the tongue too far forward of not allowing for a narrow, groved passageway for the breath stream to pass between the tongue and alveolar ridge.
• A "palatal lisp", is where the speaker attempts to make the sounds with the middle of the tongue coming into contact with the soft palate.[1]
Cause of lisps edit

Lisps may have either physical or psychological causes. Most lisps are caused by errors in tongue placement within the mouth. The most frequently discussed of these problems is tongue thrust in which the tongue protrudes beyond the anterior incisors. This protrusion affects speech as well as swallowing and can lead to lisping. Ankyloglossia or tongue-tie can also be responsible for lisps in children. However it is unclear whether these deficiencies are caused by the tongue-tie itself or the muscle weakness following the correction of the tongue-tie.[2] Overbites and underbites may also contribute to lisping. Temporary lisps can be caused by dental work, dental appliances such as dentures or retainers or by swollen or bruised tongues.
Treatment Treating lisps in children usually involves speech therapy treatments and is generally successful. Speech therapy sessions include a wide variety of activities and speech drills, though what specifically happens in any given session will depend upon many variables. The content of these sessions will be affected by the length of each therapy session (usually between a half hour and one hour), its location (whether at home, school or a private facility), the age of the child involved, whether the therapy session is private or involves a group, and the type of lisp that is being treated.
One popular method of correcting articulation or lisp disorders is to isolate sounds and work on correcting the sound in isolation. The basic sound, or phoneme, is selected as a target for treatment. Typically the position of the sound within a word is considered and targeted. The sound appears in the beginning of the word, middle, or end of the word (initial, medial, or final).
Take for example, correction of an "S" sound (lisp). Most likely, a speech-language pathologist (SLP) would employ exercises to work on "Sssssss". Starting practice words would most likely consist of "S-initial" words such as "say, sun, soap, sip, sick, said, sail". According to this protocol, the SLP slowly increases the complexity of tasks (context of pronunciations) as the production of the sound improves. Examples of increased complexity could include saying words in phrases and sentences, saying longer multi-syllabic words, or increasing the tempo of pronunciation.
Using this method, the SLP achieves success with his/her student by targeting a sound in a phonetically consistent manner. Phonetic consistency means that a target sound is isolated at the smallest possible level (phoneme, phone, or allophone) and that the context of production must be consistent. Consistency is critical, because factors such as the position within the word, grouping with other sounds (vowels or consonants), and the complexity all may affect production.
Another popular method for treating a lisp is using specially designed devices that go in the mouth to provide a tactile cue of exactly where the tongue should be positioned when saying the "S" sound. This tactile feedback has been shown to correct lisp errors twice as fast as traditional therapy.
Using either or both methods, the repetition of consistent contexts allows the student to align all the necessary processes required to properly produce language; language skills (ability to formulate correct sounds in the brain: What sounds do I need to make?), motor planning (voicing and jaw and tongue movements: How do I produce the sound?), and auditory processing (receptive feedback: Was the sound produced correctly? Do I need to correct?). A student with an articulation or lisp disorder has a deficiency in one or more of these areas. To correct the deficiency, adjustments have to be made in one or more of these processes. The process to correct it is more often than not, trial and error. With so many factors, however, isolating the variables (the sound) is imperative to getting to the end result faster.
A phonetically consistent treatment strategy means practicing the same thing over and over. What is practiced is consistent and does not change. The words might change, but the phoneme and its positioning is the same (say, sip, sill, soap, …). Thus, successful correction of the disorder is found in manipulating or changing the other factors involved with speech production (tongue positioning, cerebral processing, etc.). Once a successful result (speech) is achieved, then consistent practice becomes essential to reinforcing correct productions.
When the difficult sound is mastered, the child will then learn to say the sound in syllables, then words, then phrases and then sentences. When a child is able to speak a whole sentence without lisping, attention is then focused on making correct sounds throughout natural conversation. Towards the end of the course of therapy, the child will be taught how to monitor his or her own speech, and how to correct as necessary. Speech therapy can sometimes fix the problem, but however in some cases speech therapy fails to work.
Permanent lisps can often be corrected through extensive oral operations. Often, when a patient has extreme overbite, causing a lisp, having orthodontic braces and rubber bands for an extended period of time will correct the issue, and resolve the lisp.
Notable People [edit]
• Michael Buble
• Winston Churchill
• Rudolph Giuliani, former mayor of New York City [3]
• Luís Inácio Lula da Silva,[4] former President of Brazil
• Bryan Murray (ice hockey), the general manager of the NHL's Ottawa Senators
• Dustin Brown
• Michael Phelps
• Busy Philipps[5]
• Jack Swagger, professional wrestler for WWE
• Mike Tyson
• Barbara Walters
• Ellie Goulding, singer
See also [edit]
• Gay lisp
References
1. ^ a b Bowen, Caroline. "Lisping - when /s/ and /z/ are hard to say". Retrieved 2006-03-07.
2. ^ Rege, Vivek. "Tongue Tie in Infants". Retrieved 14 March 2013.
3. ^ Boyer, Peter J. (2007-08-20). "Mayberry Man". newyorker.com. CondéNet Inc. Retrieved 2008-07-31.
4. ^ Lula não tem língua presa (in Portuguese)
5. ^ http://www.youtube.com/watch?v=Tfe2sroEZQk
External links [edit]
• http://www.speechdisorder.co.uk/Lisps.html
• http://www.speech-language-therapy.com/~speech/index.php?option=com_content&view=article&id=86:lisp&catid=11:admin&Itemid=122
• http://www.pediatriconcall.com/forpatients/commonchild/HeadAndNeck/tongue_tie.asp

Demosthenes with his pebbles డెమొస్థెనీస్ తన గులకరాళ్ళ

I am  using "google translate"  google translate  to translate  these english notes in to telugu.

నేను "" ఈ ఇంగ్లీష్ నోట్లను తెలుగులో అనువదించడానికిGoogle Translate గూగుల్ అనువాదంఉపయోగిస్తున్నాను.

this is an Automatic  Machine translation system

ఇది ఒక ఆటోమేటిక్ మెషీన్ అనువాదం వ్యవస్థ

at the present time this is  still in its infancy because of that

somebody needs to correct this  translation  manually.

I am inviting /requesting /pleading/imploring /begging  for  some volunteers.

any one interested in helping  can contact me at haridallas@gmail.com 

వర్తమాన సమయంలో/ఇప్పటి సమయంలో/ప్రస్తుత సమయంలో

ఇది ఇంకా శైశవదశలోనే ఉంది/ఇది ఇప్పటికీ ప్రారంభ దశలోనే ఉంది

ఆ కారణంగా

ఎవరైనా మాన్యువల్ గా ఇది అనువాదం సరిచేయడానికి కావాలి.

ఎవరైనా మానవీయంగా ఈ అనువాదం సరిచేయడానికి కావాలి

ఎవరైనా చేతితో ఈ అనువాదం సరిచేయడానికి కావాలి.

ననేను / కొందరు స్వయంసేవకుల కొరకు ఆహ్వానించడం / అభ్యర్థిస్తోంది / ప్రాధేయపడుతున్న / imploring యాచించడం చేస్తున్నాను

/ సహాయం చేయాలనుకుంటున్నారా సహాయం చేసినందుకు ఆసక్తి     ఎవరైనా haridallas@gmail.com వద్ద నన్ను సంప్రదించడానికి

haridallas@gmail.com వద్ద నాతో సంప్రదించండి

HISTORICAL PERSPECTIVE!

There is a long tradition of interest in communication disorder. From

Demosthenes with his pebbles, from Leonardo da Vinci with his drawings

and models of the vocal tract, from Pedro Ponce de Leon with his early

version of ' Total communication' in sixteenth-century Spain, and from the

divergence of opinion of L'Abbe de L'Eppee and Heineke in the

eighteenth century, students of speech pathology know that the inability of

some to use communication normally has always fascinated. However, this

historical review will be restricted to a very brief outline of changes in

emphases of assessment over the twentieth century.

In the early part of this century, speech and language therapists fell

broadly into two groups. The first was concerned with the mechanics of

speech and embraced the new knowledge derived from phonetics (e.g.

Aiken, 1910). Aiken's preface to the second edition of his book The Voice

states that ' it has become necessary to remodel and rewrite the whole work

and to regard it as an introduction to the practical science of phonology'

(p. I). The second group concentrated more on the psychological behaviour

of 'speech-disordered' people. Researchers in speech pathology,

notably in Berlin following Gutzman, in Vienna following Froeschels, in

London and in the United States, notably at the University of Columbia,

following Scripture, were fascinated by four problems: those of stuttering,

of voice, of 'dyslalia' and of dysphasia, almost to the exclusion of any

awareness of other disorders. Similarly the remedial practitioners, who in

the early part of the century came from a range of backgrounds, became

remedial specialists for specific client groups.

చారిత్రక కోణం

కమ్యూనికేషన్ లోపం ఆసక్తి యొక్క సుదీర్ఘ సంప్రదాయం ఉంది. నుండి

తన చిత్రాలలో తో లియోనార్డో డా విన్సీ నుండి తన గులకరాళ్ళ, తో Demosthenes

మరియు పెడ్రో పోన్స్ డె లియోన్ నుండి స్వర మార్గం యొక్క నమూనాలు, తన ప్రారంభ తో

పదహారవ శతాబ్దం స్పెయిన్లో చోటుచేసుకున్న 'మొత్తం కమ్యూనికేషన్' యొక్క వెర్షన్, మరియు నుండి

L'అబ్బే డి ఎల్ 'Eppee యొక్క అభిప్రాయ వ్యాప్తి మరియు లో Heineke

పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం ప్రసంగం వ్యాధి విద్యార్థులు తెలిసిన అసమర్థతను

కొన్ని సమాచార ఉపయోగించడానికి సాధారణంగా ఎల్లప్పుడూ ఆకర్షించాయి. అయితే, ఈ

చారిత్రక సమీక్షలో మార్పులు చాలా క్లుప్తంగా వివరిస్తూ మాత్రమె పరిమితం అవుతాయి

ఇరవయ్యవ శతాబ్దములో అంచనా ప్రాధాన్యతను.

ఈ శతాబ్దం ఆరంభ భాగంలో, సంభాషణ మరియు భాష చికిత్సకులు ఉన్నాయి

స్థూలంగా రెండు సమూహాలుగా. మొదటి యాంత్రిక సంబంధం

ధ్వనిశాస్త్రం నుండి కొత్త జ్ఞానం (ఉదా ప్రసంగం మరియు స్వీకరించారు

AIKEN, 1910). తన పుస్తకం వాయిస్ రెండో ప్రచురణకు AIKEN యొక్క ముందుమాట

'ఇది పునర్నిర్మించారు అవసరం మారింది మరియు మొత్తం పని తిరిగి ఆ రాష్ట్రాలు

మరియు ధ్వని ప్రవర్తన శాస్త్రం యొక్క ఆచరణాత్మక సైన్స్ పరిచయం గా భావించి '

(p. నేను). రెండవ గుంపు మానసిక ప్రవర్తన పై దృష్టి నిలిపారు

'మాట్లాడలేని లోపాలతో బాధపడుతున్న' ప్రజల. ప్రసంగ విజ్ఞాన, పరిశోధకులు

ముఖ్యంగా బెర్లిన్ లో, వియన్నా క్రింది Froeschels లో, Gutzman తరువాత

లండన్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో, ముఖ్యంగా కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో,

స్క్రిప్చర్ తరువాత, నాలుగు సమస్యలు ద్వారా ఆకర్షించాయి ఉన్నాయి: రొద ఆ,

దాదాపు ఏ మినహాయించి 'dyslalia' మరియు డేస్ఫాసియాలకు యొక్క వాయిస్,

ఇతర వ్యాధుల అవగాహన. అదేవిధంగా నివారణా అభ్యాసకులు, ఎవరు లో

శతాబ్దం ప్రారంభంలో నేపథ్యాల నుంచి వచ్చారు

ప్రత్యేక క్లయింట్ గుంపులకు నివారణా నిపుణులు అయ్యాడు.

Speech and Language Pathology. what is available to correct or treat or cure

 Recently My elder brother  wo is  a constant  do gooder( in spite of multiple  experiences , which have  only confirmed that the Favaree does not think the favor's value  is  as great as as the favaror and even this little value keeps lessening as time goes by-another  topic  to discuss at some  other  time )
Had  a girl with  stammering problem come to USA from Hyderabad India  to undergo  speech and language  pathology treatment. one  way this  is being  corrected is  by  a device  placed in  her  one  ear which delays and also changes the tone and frequency of her own speech as feed back somehow this  correct the  stammering.
I do not have  any objective test results available but   My brother tells me  it  is working  quite well.
this  is  being  done by a  speech therapist in College station Texas.
One of theses days I will ask My  Bother.
who calls him self a poor and hungry doctor ( He has a  Phd in metallurgical engineering) write a full article  about  the  whole  experience and  the  resources he found.
This made me wonder  how come  we  do not have  similar facilities in India /
and  also  kindled  an interset in  speech and  language pathology.
this is in addition to  the interest I already have in  hearing aids  and  computational linguistics.
I am  a big user of the  google  Books (used to be called  Google  print) and  find  there  are

About 393,000 results (0.32 seconds) when you type  speech therapy in  google  books search box 

one of the  books is 

Assessments in Speech and Language Therapy edited by John R. Beech, Leonora Harding, Diana Hilton-Jones

and an excerpt from the  same book 

"One of the earliest attempts to establish guidelines as to the extent of the

language-disordered population in childhood was undel1aken in Newcastle

in the 19405 and 19505 by Muriel Morley (1965). Her study was part of a

larger investigation into child development and disease following the

development of 1,142 children bom in Mayor June 1947 in Newcastle. In

Morley's study, children's speech was investigated at 3 years 6 months, 4

years 9 months, 6 years 6 months and 9 years 6 months. Morley categorized

children into four groups:

1) Those with delayed development of speech and language

2 )those with 'resolving difficulties of al1iculation'

3) those with 'persistent defects of articulation' and

4) stammerers.

In common with contemporary thinking, Morley's study used a diseasebased

medical model and introduced a taxonomy to childhood disorders of

speech and language. Of epidemiological interest is Morley's finding that at 6 years 6 months. 3.7 per cent of The children in her study had persisting difficulties with speech.(emphasis mine )

వరకు వంటి మార్గదర్శకాలను ఇవ్వటం ప్రారంభ ప్రయత్నం
బాల్యంలో భాష అస్తవ్యస్థతకు జనాభా న్యూకాజిల్ చేపట్టారు
మురియల్ మార్లే (1965) ద్వారా 19405 మరియు 19505 లో. ఆమె అధ్యయనం ఒక భాగంగా ఉంది
పిల్లల అభివృద్ధి మరియు వ్యాధి లోకి పెద్ద దర్యాప్తులో
న్యూకాజిల్ మేయర్ జూన్ 1947 లో 1,142 పిల్లలు బిఒఎం అభివృద్ధి. లో
మార్లే యొక్క అధ్యయనం, పిల్లల ప్రసంగం 3 సంవత్సరాల 6 నెలలు, 4 పరిశోధించాడు
సంవత్సరాల 9 నెలల, 6 సంవత్సరాల 6 నెలలు మరియు 9 సంవత్సరాల 6 నెలలు. మార్లే వర్గీకరణ
నాలుగు సమూహాలుగా పిల్లలు:
1 సంభాషణ మరియు భాష యొక్క ఆలస్యమైన అభివృద్ధి
2 ఉచ్చారణ యొక్క పరిష్కరించడమే ఇబ్బందులు
3నిరంతర ఉచ్చారణ యొక్క లోపాలు మరియు
4 తొస్సపోవు . తొస్సపోవు
సమకాలీన ఆలోచనలు మాదిరిగానే, మార్లే యొక్క అధ్యయనం ఒక diseasebased ఉపయోగిస్తారు
బాల్య రుగ్మతలకు ఒక వర్గీకరణను పరిచయం వైద్య నమూనాను మరియు
సంభాషణ మరియు భాష. సాంక్రమిక వ్యాధుల ఆసక్తి మార్లే యొక్క pariksha కనుగొనడంలో అని వద్ద
6 సంవత్సరాల 6 నెలలు. ఆమె అధ్యయనంలో పిల్లల 3.7 శాతం ఉంటాయి ఉంది
ప్రసంగం / మాట్లాడటం తో ఇబ్బందులు.

Medication Adherence: The Real Problem When Treating Chronic Conditions

as I stated in the last post  nothing has really changed in  a decade!

Medication Adherence: The Real Problem When Treating Chronic Conditions

Brenda Wood, PharmD, BPharm
Clinician and Medical Writer
San Diego, California


4/23/2012

US Pharm. 2012;37(4)(Compliance suppl):3-6.
Poor adherence to appropriate medication therapy has been shown to result in complications, death, and increased health care costs.^1-4 Medication adherence in patients with chronic conditions such as diabetes, hypertension, hyperlipidemia, asthma, and depression is a significant problem requiring intervention.^5-12 According to the World Health Organization’s (WHO) World Health Report 2003, the degree of medication nonadherence is so great and the consequences are of such concern that more people worldwide would benefit from efforts to improve medication adherence than from the development of new medical treatments.¹³ In fact, a number of studies have shown that, in developed countries, patients with chronic conditions have adherence rates of 50% to 60%, despite evidence that medication improves quality of life and prevents death.^5-10 In developing countries, when poor access to health care, possible lack of diagnosis, and limited availability of medications are taken into account, poor adherence threatens all efforts to treat chronic conditions such as diabetes, depression, and HIV/AIDS.¹¹
The rate of patients who persistently take their medication for a chronic condition drops most significantly after the first 6 months of therapy.^14-17 Acceptable rates of adherence in some trials are 80% or greater, while those for HIV are considerably higher (95%).¹⁷ Of all medication-related hospital admissions in the United States, 33% to 69% are related to poor medication adherence. The resulting costs are approximately $100 billion annually.¹⁷ It has been estimated that 125,000 deaths per year in the U.S. can be attributed to medication nonadherence.¹⁸ A retrospective analysis of patients aged under 65 years that was conducted between 1997 and 1999 concluded that diabetic patients with poor medication adherence had a 30% yearly risk of hospitalization, while those with high adherence (defined as following the medication regimen 80%-100% of the time) had a 13% risk.¹⁹ In the same analysis, total health care spending for patients with low medication adherence was almost twice that of patients with high adherence.
It was estimated in 2001 that more than 89,000 deaths from cardiovascular disease would have occurred in hypertensive patients aged 40 years and older who were not receiving antihypertensive medication therapy.²⁰ Patients who are diabetic or who have heart disease are 48% less likely to die prematurely when they are adherent to their medication regimen.²¹ In addition, asthma patients who are adherent to their medications are 11% less likely to have an emergency room (ER) visit or to be hospitalized.²¹
When counseling about medication adherence for the three major disease states—diabetes, hypertension, and hyperlipidemia—it is important to educate the patient about the consequences of not appropriately treating these conditions, which can result in heart attack, heart failure, stroke, paralysis, and potentially permanent and devastating alterations to their quality of life. Pharmacists must paint a picture of the situation and remind patients why they are taking the medication in the first place.

Defining Adherence

It has been said that a primary determinant of treatment success is adherence to therapy.²² As defined by the WHO, adherence is the degree to which the patient’s behavior is in agreement with the health care provider’s recommendations. This is a collaborative approach between the patient and the provider in which the patient’s values, lifestyle, and beliefs coincide with the provider’s medical advice and opinion. Compliance, which is often confused with adherence, refers to a patient’s obedience to therapy under the authority of the provider, rather than to a collaborative approach. Another term that relates to adherence is persistence, which is the patient’s ability to continue taking the medication for the duration of treatment. When a medication is initiated, discussing the intended course of therapy with the patient has been shown to help keep the patient persistently following his or her medication regimen.¹²

Factors That Impact Adherence

The most consistently reported factors impacting adherence are low literacy, lack of health insurance coverage, poor social support, family instability, and homelessness.¹² Forty-five percent of U.S. adults have a literacy level at or below eighth grade.¹² It has been reported that one-half of adults lack the skills to complete tasks related to following medication-label directions, comprehending nutrition labels, describing symptoms, or using a map to locate health facilities.²³ This can be a particular problem in ethnic groups that already have a low English-literacy level. Decreased health literacy has been reported with increasing age, such that adults aged 60 years may not understand basic materials such as medication labels. See TABLE 1 for tools used both to assess health literacy, medication literacy, and willingness to change behaviors and to evaluate the degree of social support available to the patient.^24-27 Patient beliefs about the diagnosis and medication benefits also have been shown to affect the adherence rate regardless of whether the patient can afford the medication. This means that patients may have a low perceived need for the medication and more concerns about side effects, thus possibly choosing to forgo the cost of the medication based on their beliefs.²⁸

As providers, pharmacists can use the patient education program Ask Me 3, which is designed to promote communication between health care providers and patients, to improve adherence and outcomes. The Ask Me 3 questions are: What is my main problem? What do I need to do? and Why is it important for me to do this?²⁹ Pharmacists should instruct their patients to ask these three questions, and they should state them to the patient and answer them in the event that the patient does not ask. It is equally important that the patient rephrase what the pharmacist has communicated in order to verify the patient’s comprehension and to clarify whether the information fits the patient’s beliefs. When answering these questions, particularly with asymptomatic patients, it is helpful for pharmacists to remind patients of the consequences of failing to take their medication, such as a devastating or life-ending event (heart attack or stroke) in patients with cardiovascular disease.
Prerequisites for medication adherence may include being interested in one’s health and understanding the diagnosis; comprehending the impact or potential impact of the diagnosis; believing that what has been prescribed will help; and knowing precisely how to take the medication and for how long. Other prerequisites may be determining how to fit the medication into one’s daily routine; valuing the results of treatment more than the cost of therapy; believing that one can fulfill the treatment plan; and feeling that the provider has true concern for the patient as a person, as opposed to just treating the disease.¹²
The following steps have been shown to increase adherence: verifying the patient’s understanding of the disease and its treatment and providing education where gaps in understanding exist; correlating medication-taking with other daily routines; using medication organizers or charts; reducing the pill burden, if possible; providing care support (i.e., health care team); and recognizing any struggles or other sociobehavioral issues that may affect adherence.¹²

How to Overcome Adherence Challenges

Many different factors can affect adherence. The first step, and the one that is most often missed, is to identify which factors are preventing adherence. One way to identify adherence gaps is to perform a medication reconciliation—best done using pharmacy adjudication records—allowing for discovery of pharmacy-dispensing gaps. This might reveal the need for a simplification of the dosing regimen.³⁰ See TABLE 2 for a list of factors that affect adherence and strategies for overcoming them.^29,31,32

Strategies to overcome low health literacy include creating a shame-free environment that promotes open dialogue; using plain language versus medical terminology; providing written communication on a fifth-grade level; using picture or video instruction; involving family members in the instruction; having the patient repeat the instruction; and following up by telephone to confirm the patient’s understanding.¹²
The inability to pay for health care can be a deterrent to adequate adherence; however, the degree to which patients value their medication or perceive it to help their condition, along with their beliefs about side effects, can influence their decision to forgo treatment, regardless of cost.²⁸ Patients with depression show a greater tendency to be deterred by their beliefs and medication costs, thereby putting those with diabetes and depression at even greater risk for medication nonadherence. This is true for patients who have depression with other comorbid conditions. Providers should initiate more in-depth discussions about medication cost concerns in patients with depression.²⁸
Lack of prescription coverage can be a major roadblock to medication adherence. There are several options for patients who do not have prescription coverage, including Medicare Part D (for patients eligible for Medicare), Medicare Extra Help (for those who have Medicare but have limited income and resources), Medicaid programs, the Together Rx Access Card (25%-40% off brand-name prescription products), Partnership for Prescription Assistance (free medications to qualified patients), NeedyMeds Drug Discount Card (80% off the price of prescriptions), Coast2Coast Rx Card (free diabetes supplies and up to 55% off medication costs), and discount cards offered by some pharmacy benefit management companies and individual pharmaceutical companies.^33-40 This list of discount cards is not all-inclusive. The $4 generic program is another option offered by some large chain pharmacies and supermarket pharmacies; in some cases, independent pharmacies offering this program may match pricing.⁴¹ All of these discount programs have restrictions, so check their respective Web sites (TABLE 3).^33-41 Lastly, some employers offer reduced copayments or medication deductibles to patients who participate in a health program for chronic diseases.⁴²

Conclusion

Poor adherence to medication regimens is multifactorial, involving the patient’s beliefs about and understanding of the diagnosis and how the medication will help his or her prognosis.²² Three important questions to answer for the patient are: What is the patient’s main problem? What does the patient need to do? and Why is it important for the patient to do this? After these questions have been answered, ascertain that the patient believes that this treatment will help. Afterward, probe for any issues that may result in low adherence, such as low literacy, inability to pay for the medication, and poor social support, among many others.²⁹ The first step is to check medication adherence and persistence by way of a pharmacy medication reconciliation that utilizes pharmacy adjudication claims.¹²

REFERENCES

1. McDonnell PJ, Jacobs MR. Hospital admissions resulting from preventable adverse drug reactions. Ann Pharmacother. 2002;36:1331-1336.
2. Schiff GD, Fung S, Speroff T, McNutt RA. Decompensated heart failure: symptoms, patterns of onset, and contributing factors. Am J Med. 2003;114:625-630.
3. Senst BL, Achusim LE, Genest RP, et al. Practical approach to determining costs and frequency of adverse drug events in a health care network. Am J Health Syst Pharm. 2001;58:1126-1132.
4. Rodgers PT, Ruffin DM. Medication nonadherence: part II—a pilot study in patients with congestive heart failure. Manag Care Interface. 1998;11:67-69,75.
5. Benner JS, Glynn RJ, Mogun H, et al. Long-term persistence in use of statin therapy in elderly patients. JAMA. 2002;288:455-461.
6. Avorn J, Monette J, Lacour A, et al. Persistence of use of lipid-lowering medications: a cross-national study. JAMA. 1998;279:1458-1462.
7. Feldman R, Bacher M, Campbell N, et al. Adherence to pharmacologic management of hypertension. Can J Public Health. 1998;89:116-118.
8. Flack J, Novikov SV, Ferrario CM. Benefits of adherence to anti-hypertensive drug therapy. Eur Heart J. 1996;17(suppl A):16-20.
9. Mallion JM, Baguet JP, Siche JP, et al. Compliance, electronic monitoring and antihypertensive drugs. J Hypertens Suppl. 1998;16:S75-S79.
10. Haynes RB, McKibbon KA, Kanani R. Systematic review of randomised trials of interventions to assist patients to follow prescriptions for medications. Lancet. 1996;348:383-386.
11. World Health Organization. Adherence to long-term therapies: evidence for action. www.who.int/hiv/pub/prev_care/lttherapies/en/index.html. Accessed January 1, 2012.
12. Adult Meducation. Social and economic factors, health care system related-factors, condition-related factors, therapy-related factors, patient-related factors. (Note: As of February 28, 2012, this Web site is no longer accessible; for a copy of this reference, contact the author.)
13. Bosworth HB, Granger BB, Mendys P, et al. Medication adherence: a call for action. Am Heart J. 2011;162:412-424.
14. Jackevicius CA, Mamdani M, Tu JV. Adherence with statin therapy in elderly patients with and without acute coronary syndromes. JAMA. 2002;288:462-467.
15. Cramer J, Rosenheck R, Kirk G, et al. Medication compliance feedback and monitoring in a clinical trial: predictors and outcomes. Value Health. 2003;6:566-573.
16. Haynes RB, McDonald HP, Garg AX. Helping patients follow prescribed treatment: clinical applications. JAMA. 2002;288:2880-2883.
17. Osterberg L, Blaschke T. Adherence to medication. N Engl J Med. 2005;353:487-497.
18. McCarthy R. The price you pay for the drug not taken. Bus Health. 1998;16:27-28,30,32-33.
19. Sokol MC, McGuigan KA, Verbrugge RR, Epstein RS. Impact of medication adherence on hospitalization risk and healthcare cost. Med Care. 2005;43:521-530.
20. Cutler DM, Long G, Berndt ER, et al. The value of antihypertensive drugs: a perspective on medical innovation. Health Aff (Millwood). 2007;26:97-110.
21. National Priorities Partnership, in collaboration with NEHI. Improving Patient Medication Adherence: A $100+ Billion Opportunity. Washington, DC: National Priorities Partnership; April 2011.
22. Jimmy B, Jose J. Patient medication adherence: measures in daily practice. Oman Med J. 2011;26:155-159.
23. Office of the Surgeon General. Surgeon General’s workshop on improving health literacy. www.surgeongeneral.gov/topics/healthliteracy/panel1.htm. Accessed January 2, 2012.
24. Agency for Healthcare Research and Quality. Health literacy measurement tools. www.ahrq.gov/populations/sahlsatool.htm. Accessed February 28, 2012.
25. Society of Hospital Medicine. Discharge knowledge assessment tool. www.hospitalmedicine.org/AM/Template.cfm?Section=Quality_Improvement_Tools&Template=/CM/ContentDisplay.cfm&ContentID=12942. Accessed February 28, 2012.
26. America on the Move. Patient readiness assessment. https://aom3.americaonthemove.org/~/media/Tools/Pat_Readiness_Assessment.ashx. Accessed February 28, 2012.
27. Rand Health. Medical outcomes study: social support survey instrument. www.rand.org/health/surveys_tools/mos/mos_socialsupport_survey.html. Accessed February 28, 2012.
28. Piette JD, Beard A, Rosland AM, McHorney CA. Beliefs that influence cost-related medication non-adherence among the “haves” and “have nots” with chronic diseases. Patient Prefer Adherence. 2011;5:389-396.
29. National Patient Safety Information. Ask Me 3: good questions for your good health. www.npsf.org/wp-content/uploads/2011/12/AskMe3_WordsToWatch_English.pdf. Accessed January 3, 2012.
30. NEHI. Thinking outside the pillbox: a system-wide approach to improving patient medication adherence for chronic disease. www.nehi.net/publications/44/thinking_outside_the_pillbox_a_systemwide_approach_to_improving_patient_medication_adherence_for_chronic_disease. Accessed January 9, 2012.
31. PDFCast.org. Dimension 1: social and economic factors. http://pdfcast.org/pdf/social-and-economic-factors. Accessed February 28, 2012.
32. U.S. Pharmacopeial Convention. USP pictograms. www.usp.org/audiences/consumers/pictograms. Accessed February 28, 2012.
33. Medicare.gov. Medicare prescription drug coverage (Part D). www.medicare.gov/navigation/medicare-basics/medicare-benefits/part-d.aspx. Accessed January 10, 2012.
34. BenefitsCheckUp. Medicare Rx extra help application. www.benefitscheckup.org/cf/extrahelp.cfm?partner_id=0. Accessed January 10, 2012.
35. Hearne J. CRS report for Congress. Prescription drug coverage under Medicaid. http://aging.senate.gov/crs/medicaid16.pdf. Accessed January 10, 2012.
36. Together Rx Access. www.togetherrxaccess.com. Accessed January 10, 2012.
37. Partnership for Prescription Assistance. www.pparx.org. Accessed January 10, 2012.
38. NeedyMeds. www.needymeds.org. Accessed January 10, 2012.
39. Coast2CoastRx.com. Coast2Coast Rx card. http://coast2coastrx.com/index.php. Accessed January 10, 2012.
40. GAO. Prescription Drug Discount Cards. Savings Depend on Pharmacy and Type of Card Used. Washington, DC: U.S. General Accounting Office; 2003.
41. Gerencher K. Save at the drug store. http://online.wsj.com/article/SB10001424052970204012004577070400619057784.html?mod=googlenews_wsj. Accessed December 10, 2011.
42. Bunting BA, Lee G, Knowles G, et al. The Hickory Project: controlling healthcare costs and improving outcomes for diabetes using the Asheville Project model. Am Health Drug Benefits. 2011;4:343-350.
To comment on this article, contact rdavidson@uspharmacist.com.

MEDICINE INSIDE THE MEDICINE BOTTLE DOES NOT CURE YOU , UNLESS IT IS TAKEN REGULARLY AS ADVISED BY YOUR DOCTOR!

MEDICINE INSIDE THE  MEDICINE  BOTTLE  DOES NOT CURE  YOU , UNLESS IT IS TAKEN  REGULARLY AS ADVISED BY YOUR DOCTOR!
THIS MAY SOUND LIKE A NOBRAINER TO EVERYONE .
but surprisingly  many patients  seem to think otherwise!

look at the following articlepublished a decade ago and nothing seems to have  changed .

Cochrane Database Syst Rev. 2002;(2):CD000011.

Interventions for helping patients to follow prescriptions for medications.

Haynes RB, McDonald H, Garg AX, Montague P.

Source

Clinical Epidemiology and Biostatistics, McMaster University Medical Centre, HSC Room 2C10b, 1200 Main St. West, Hamilton, Ontario, Canada, L8N 3Z5. bhaynes@fhs.csu.mcmaster.ca

Update in

• Cochrane Database Syst Rev. 2005;(4):CD000011.

Abstract

BACKGROUND:

People who are prescribed self-administered medications typically take less than half the prescribed doses. Efforts to assist patients with adherence to medications might improve the benefits and efficiency of health care, but also might increase its adverse effects.

OBJECTIVES:

To update a review summarising the results of randomised controlled trials (RCTs) of interventions to help patients follow prescriptions for medications for medical problems, focusing on trials that measured both adherence and clinical outcomes.

SEARCH STRATEGY:

Computerised searches to August 2001 in MEDLINE, CINAHL, The Cochrane Library, International Pharmaceutical Abstracts (IPA) PsychInfo, and Sociofile; bibliographies in articles on patient adherence; articles in the reviewers' personal collections; and contact with authors of original and review articles on the topic.

SELECTION CRITERIA:

Articles were selected if they reported an unconfounded RCT of an intervention to improve adherence with prescribed medications, measuring both medication adherence and treatment outcome, with at least 80% follow-up of each group studied and, for long-term treatments, at least six months follow-up for studies with positive initial findings.

DATA COLLECTION AND ANALYSIS:

Information on study design features, interventions and controls, and results were extracted by one reviewer and confirmed by at least one other reviewer. The studies were too disparate to warrant meta-analysis.

MAIN RESULTS:

For short-term treatments, one of three interventions reported in three RCTs showed an effect on both adherence and clinical outcome. Eighteen of 36 interventions for long-term treatments reported in 30 RCTs were associated with improvements in adherence, but only 16 interventions led to improvements in treatment outcomes. Almost all of the interventions that were effective for long-term care were complex, including combinations of more convenient care, information, reminders, self-monitoring, reinforcement, counselling, family therapy, and other forms of additional supervision or attention by a health care provider (physician, nurse, pharmacist or other). Even the most effective interventions did not lead to large improvements in adherence and treatment outcomes. Two studies showed that telling patients about adverse effects of treatment did not affect their adherence.

REVIEWER'S CONCLUSIONS:

The full benefits of medications cannot be realised at currently achievable levels of adherence. Current methods of improving adherence for chronic health problems are mostly complex and not very effective. Innovations to assist patients to follow medication prescriptions are needed.

Update of

• Cochrane Database Syst Rev. 2000;(2):CD000011.

PMID:

12076376

[PubMed - indexed for MEDLINE]

Publication Types, MeSH Terms

LinkOut - more resources

• 
  

Supplemental Content

Save items

View more options

Related citations in PubMed

• Review Interventions for helping patients to follow prescriptions for medications. [Cochrane Database Syst Rev. 2000]
• Review Interventions to enhance medication adherence. [Cochrane Database Syst Rev. 2005]
• Review Interventions for enhancing medication adherence. [Cochrane Database Syst Rev. 2008]
• Review Systematic review of randomised trials of interventions to assist patients to follow prescriptions for medications. [Lancet. 1996]
• Review Interventions to enhance patient adherence to medication prescriptions: scientific review. [JAMA. 2002]

See reviews... See all...

Cited by 34 PubMed Central articles

• Levels of adherence to coartem© in the routine treatment of uncomplicated malaria in children aged below five years, in kenya. [Iran J Public Health. 2013]
• The effectiveness of medical assistant health coaching for low-income patients with uncontrolled diabetes, hypertension, and hyperlipidemia: protocol for a randomized controlled trial and baseline characteristics of the study population. [BMC Fam Pract. 2013]
• Protocol for a randomised controlled trial to estimate the effects and costs of a patient centred educational intervention in glaucoma management. [BMC Ophthalmol. 2012]

See all...

Heros and villains

We are so used to the word hero and villain.  But the original meaning was semi slavery

And bonded labour ears fighting against land lords who were the supposed heroes!

vil·lein

 noun \ˈvi-lən, ˈvi-ˌlān, vi-ˈlān\

Definition of VILLEIN

1

: a free common villager or village peasant of any of the feudal classes lower in rank than the thane

2

: a free peasant of a feudal class higher in rank than a cotter

3

: an unfree peasant standing as the slave of a feudal lord but free in legal relations with respect to all others

 See villein defined for kids »

Origin of VILLEIN

Middle English vilain, vilein — more at villain

First Known Use: 14th century